توضیحات

ویرایش
پوشاک مردان:
سرپوش
کلاه نمدی: این کلاه ساده و بدون لبه است. در شهر مامونیه تنها طبقه رعیت آن را بر سر می‌گذارند.کلاه گوشی: این کلاه از پشم است و توسط مردان روستا بافته می‌شود. این کلاه چون تا پایین گردن را می‌پوشاند، بیشتر در زمستان‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد.کلاه پهلو: کلاه پهلو را تنها مردان خانواده‌های اعیان و خوانین بر سر می‌گذارند. این کلاه را در روستای لالاوین «کلاه دوره دار» و در روستای الویر «شبگاه» می‌نامند . کلاه شاپو: کلاه شاپو به صورت مخروطی و بلند است و درگذشته ملاهای مکتب خانه آن را بر سر می‌گذاشتند.
تن پوش
قبا: از جنس کرباس، نازک، آستین‌دار و بلند است و تا زیر زانو را می‌پوشاند. قبا را بیشتر در فصل بهار و تابستان به تن می‌کنند. در روستای لالایین قبا را «دون» می‌گویند. پیرهن: پیرهن را در شهرهای ساوه، مامونیه و روستاهای آوه و الویر «پیرون» piron و در سایر نقاط «کوینک» می‌نامند. پیرهن گشاد و بلند، بدون یقه و دارای سه دکمه در جلو است و تا بالای زانو را می‌پوشاند. آستین آن ساده و بدون دکمه است. در برخی موارد یقه پیراهن تنها با یک دکمه بر روی دوش بسته می‌شود. جلیقه: جلیقه جلو باز و بدون آستین است. در شهر ساوه آن را «جیزقاله» و در مامونیه و لالایین «جلیزقه» می‌نامند. پوستی (پوستین): پوستی را از پوست گوسفند که پشم آن چیده نشده است، تهیه می‌کنند. بیشتر چوپانان در فصل ...مشاهده کامل متن زمستان پوستی به تن می‌کنند. پوستین را در مامونیه «کورک»، در روستای الویر «بالارکوک» و در روستای خشکرود «کلک» می‌نامند. کپنک: لباس کپنگ را چوپانان در فصل زمستان می‌پوشند و آن را از پشم گوسفند و یا موی بز در محل تهیه می‌کنند. تمان: تمان تن پوشی گشاد و راحت و مانند زیرجومه (زیر شلوار) است. جنس آن از کرباس و بیشتر به رنگ‌های آبی و مشکی است. اعیان و خوانین از پارچه‌های رنگ کبود برای تهیه و دوخت آن استفاده می‌نمایند.
پاپوش
شال پا: شال پا را از پشم می‌بافند و به هنگام چرای دام در زمستان‌ها بر روی ساق پا می‌پیچیند. در روستاهای لالایین و غاذم‌آباد آن را «دولاخ» و در روستای خانقاه ساوه «مچ پیچ» می‌گویند. کلش: نوعی کفش که تخت آن از پارچه است و رویه آن از نخ پنبه بافته می‌شود. در روستای لالایین آن را «آجین» می‌نامند. اوزی چپه: تخت آن لاستیک و رویه آن از چرم است. این کفش را از شهر تهیه می‌کنندو هنگام کشاورزی و چوپانی می‌پوشند. کفش ملکی: تخت آن لاستیک و رویه آن از نخ پنبه بافته می‌شود. این کفش را در روستای آوه و مامونیه «گیوه» و در چناقچی «کش لاستیکی» می‌گویند. پوتون: از لاستیک و ساق بلند است. در روستاهای غاذم‌آباد و الویر آن را «چکمه» می‌گویند. گالش: از لاستیک و یک تکه است. این کفش را در روستای آقچه قلعه «جیر دوستک» و در خشکرود «چاماش» می‌گویند. اک شسته: تخت آن از چرم و رویه آن از نخ پنبه است. در روستای چناقچی بالا آن را «چاروغ» (چاروخ) می‌نامند.
پوشاک زنان
سرپوش
کلاه: کلاه را زیر چرقد بر سر می‌گذارند. در روستای چناقچی بالا کلاه را «بورک» می‌گویند. چاقچو: روسری توری بلندی است که بیشتر اعیان آن را بر سر می‌کردند. چرقد: چرقد از جنس کرباس یا متقال و به رنگ سفید است. چادر: چادر نیز به رنگ سفید است و بیشتر از نخ پنبه تهیه می‌شود. دستمال: از جنس ابریشم و بیشتر به رنگ سیاه است و روی چرقد بر سر می‌پیچند. کلقی: روسری بلند و ریش‌داری است که بر روی سر عروس می‌اندازند و یشتر به رنگ‌های سفید، قرمز و سبز است.
تن پوش
پاچین: پاچین یک تکه و بدون یقه است و از دوش تا مچ پا را می‌پوشاند و دو تا سه دکمه در جلو دارد. برای دوخت آن از پارچه‌های رنگی گل‌دار به رنگ‌های قرمز، سبز و سفید استفاده می‌کنند. پاچین را در روستای آقچه قلعه «پاچون» می‌گویند. کوینک: پیرهن گشاد، بدون یقه با سه دکمه در جلو و آستین‌دار است و تا بالای زانو را می‌پوشاند. برای تهیه و دوخت آن از پارچه‌های گل‌دار به رنگ‌های آبی و قرمز استفاده می‌کنند. قربند: دامن چین‌دار بلندی است و همراه کوینک به تن می‌کنند. تهیه و دوخت آن ده تا دوازده متر پارچه نیاز دارد. قربند را در روستاهای غاذم‌آباد و الویر «شلته» می‌گویند. کت: بیشتر از جنس مخمل است و بیشتر در مراسم عروسی به تن می‌کنند. جلیقه: مانند جلیقه مردان و بیشتر به رنگ‌های شاد است. تمان: مانند نوع مردانه است، با این تفاوت که در دوخت آن تنها از پارچه سیاه رنگ استفاده می‌کنند. در روستای الویر شلوار زنانه را «نظومی» (نظامی) می‌گویند.
زیور آلات
در روستای ساروق اراک زنان از گلوبندی که اشرفی و مریمی است، استفاده می‌کردند. در زیر گلوی خود نیز سنجاق و برخی مهره کبود وصل می‌کردند. در حال حاضر بیشتر زیورآلات از طلا است.
در روستای وفس مهره‌های آبی را به وسیله طناب و بندی می‌پوکوندند. اشرفی‌های ناصرالدین شاهی را داخل هر مهره می‌گذاشتند و به عنوان گلوبند و سینه‌ریز استفاده می‌کردند. گوشواره‌ها را هم شامل بند و مهره بود و گاهی سکه‌های نقره را هم به گوش آویزان می‌کردند. برای رفع چشم زخم (نظر) گاهی مهره‌ها را به لباس بچه‌هایشان می‌دوختند و یا روی لبه‌ها پول نقره می‌دوختند که حالت زینت داشت و بیشتر خاص جوانان بود.
منبع :http://www.ichto.ir/Default.aspx?tabid=356

جاذبه های گردشگری اراک

قلعه حاج وکیل ( کلاه فرنگی )

قلعه حاج وکیل ...

این بنا مربوط به دوران قاجاریه است . بانی این بنا در اصل یک شرکت تجاری انگلیسی سویسی الاصل به نام (زیگلر) بود که پس از انحلال، قسمتی از آن توسط یکی از متمولین شهر اراک به نام (حاج محمد حسین میثمی وکیل) مشهور به (حاج وکیل) خریداری شد و از آن پس به نام قلعه حاج وکیل شهرت یافت . با توجه ب...

اطلاعات | نقشه | مسیر
خانه حسن پور

خانه حسن پور

این خانه در مجموعه بافت قدیمی شهر اراک و در اولین گذر سمت چپ بعد از چهار سوق بازار(گذر ششم) و در مقابل گذر مدرسه و مسجد سپهداری قرار دارد، بنیانگذار این بنا حاج علی مشیری است و بعد از چند نسل آخرین مالک آن آقای حسن پور بوده است. سازه اصلی بنا از خشت تشکیل شده و پی‌ها را به وسیله سنگهای...

اطلاعات | نقشه | مسیر
برج شیشه و ارگ حکومتی اراک

برج شیشه و ارگ...

ارگ حکومتی اراک یکی از بناهای تاریخی شهر اراک است که در سال ۱۲۳۱ هجری قمری ساخته شد. ارگ حکومتی در اصل مرکز حکومتی شهر نهادهای حکومتی و محل سکونت حاکم و دیوانیان شهر بود. ناصرالدین شاه در سفر خود به عراق عجم که در سال ۱۳۰۹ انجام گرفت، در این ارگ سکنی گزید و در کتاب سفرنامه خود به توصی...

اطلاعات | نقشه | مسیر
مسجد و مدرسه علمیه سپهداری

مسجد و مدرسه ع...

در بافت قدیمی شهر اراک و جنب بازار این شهر ، مجموعه مسجد و مدرسه بسیار زیبایی قرار دارد که در زمان حکومت فتحعلی شاه قاجار همزمان با شهر سلطان آباد (اراک) توسط مرحوم یوسف خان گرجی ساخته شده است. این مسجد که از ابتدا به صورت حوزه علمیه اراک درآمده است، مرکز مهمی برای تحصیل و تدریس مشاهیر ...

اطلاعات | نقشه | مسیر
حمام چهار فصل اراک

حمام چهار فصل ...

حمام چهار فصل از آثار باستانی شهر اراک و مربوط به اواخر دوره قاجار است. این بنا توسط "حاج محمدابراهیم خوانساری" در زمان احمد شاه قاجار بنا نهاده شده است. این حمام در خیابان شهید دکتر بهشتی واقع شده و در تاریخ ۱۰ آبان ۱۳۵۵ با شمارهٔ ثبت ۱۳۳۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده اس...

اطلاعات | نقشه | مسیر
موزه مفاخر

موزه مفاخر

موزه مفاخراستان مرکزی، یکی از جاذبه‌های فرهنگی استان مرکزی است که اتفاقا در ایام تعطیلات نوروز با استقبال مواجه می‌شود. این بنا واقع در خیابان شهید بهشتی اراک می‌باشد. ساخت بنای موزه که به منزل خاکباز مشهور است، در اواخر دوره قاجاریه آغاز و در سال 1308 شمسی به اتمام رسیده است. ساختمان ب...

اطلاعات | نقشه | مسیر
تالاب میقان

تالاب میقان

تالاب کویری میقان یکی از ۱۰ تالاب مهم ایران است که در استان مرکزی و در ۱۵ کیلومتری شمال شرقی اراک و جنوب غربی داوودآباد و در مجاورت روستاهای میقان و ده نمک و طرمزد با وسعتی حدود ۲۵ هزار هکتار قرار گرفته است. تالاب در ناحیه ای کم ارتفاع، مردابی، پیت زار طبیعی و دایمی، با آب شور در پست...

اطلاعات | نقشه | مسیر
بازار سرپوشیده اراک

بازار سرپوشیده...

بازار اراک یکی از بناهای نخستین شهر اراک است. بازار سرپوشیده اراک نماد هویت و تاریخچه شهر اراک است. بنای اولیه این بازار را در اوایل قرن ۱۳ حاکم وقت اراک یعنی سپهدار اعظم که نام مسجد و مدرسه‌ای در بازار نیز به نام اوست گذاشت. با این وجود، مجموعه بزرگ بازار اراک در زمان فتحعلی شاه قا...

اطلاعات | نقشه | مسیر
مشاهده تمامی جاذبه های گردشگری

آداب و رسوم اراک

آش آماج

آش آماج

آش اماج یکی از چندین غذای لذیذ محلی و سنتی استان همدان است. اماج درون این آش را به دو روش می‌توانید تهیه کنید که به آن‌ها پرداخته‌ایم. مواد لازم برای 4 تا 6 نفر: اماج: یک پیمانه، سبزی آش (تره، پیازچه): 500 گرم، پیاز داغ: 2 قاشق غذاخوری، سیر: 3 حبه، عدس: 150 گرم، لوبیا چشم بلبلی: 150 گ...

اطلاعات
آغوز نون

آغوز نون

این نوع نان به دلیل وجود گردو و کنجد سرشار از مواد پروتئینی ، فسفر ، کلسیم ، آهن و ویتامین D است . مواد لازم میزان آرد گندم 500 گرم روغن 10 گرم مایه خمیر 5 گرم گردو ...

اطلاعات
لباس محلی اراک

لباس محلی اراک

پوشاک مردان: سرپوش کلاه نمدی: این کلاه ساده و بدون لبه است. در شهر مامونیه تنها طبقه رعیت آن را بر سر می‌گذارند.کلاه گوشی: این کلاه از پشم است و توسط مردان روستا بافته می‌شود. این کلاه چون تا پایین گردن را می‌پوشاند، بیشتر در زمستان‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد.کلاه پهلو: کلاه پهلو را...

اطلاعات
آش انار (اراک )

آش انار (اراک ...

مواد لازم: برنج=1 پیمانه(200 گرم) سبزی آش(تره-جعفری-گشنیز-نعناع)=1 کیلو لپه=2 تا 3 قاشق سوپخوری پیاز سرخ کرده=3 تا 4 قاشق سوپخوری گوشت چرخ کرده=نیم کیلو انار=2 کیلو(یا رب انار 2/1 پیمانه) گلپر=یک تا دو قاشق سوپخوری روغن=2 تا 3 قاشق سوپخوری نمک و فلفل=به مقدار کافی طرز تهیه: ل...

اطلاعات
آش ترخینه شکمبه (سیرابی)

آش ترخینه شکمب...

آش ترخینه شکمبه (سیرابی) : مواد لازم : * ترخینه خشک شده ۲۵۰ گرم * یک کیلو شبزی آش و اسفناج * یک عدد سیرابی گوسفند * نخود و لوبیا ۱۰۰ گرم * نمک و زرد چوبه به مقدار لازم توضیح : ترخینه ماده آماده شده ایی است که مخلوطی از دوغ - گندم پرک شده (بلغور) - گوجه - برگ چغندر - نمک ...

اطلاعات
بازی شهنوک پهنوک

بازی شهنوک پهن...

1 - محل بازی: فضای آزاد، روی زمین سفت و صاف و مسطح. 2 - وسیله بازی: قطعه سنگ یا «جیر» مسطح به شعاع دو و ضخامت یک سانتیمتر به نام «سول». 3 - فصل بازی: بهار، تابستان. 4 - زمان بازی: روزها. 5 - تعداد بازیکنان: 2 نفر. 6 - سن بازیکنان: ده سال به بالا. 7 - جنس بازیکنان: دختر. 8 ...

اطلاعات
یک قل دو قل

یک قل دو قل

اهداف بازی: سرگرمی، افزایش هماهنگی عصبی عضلانی، افزایش دقت و تمرکز و چابکی ▪ تعداد بازیکن: بیشتر از دو نفر (۲ تا ۱۰) ▪ ابزار بازی: ۵ سنگ گرد که کمی بزرگ‌تر از فندق باشد ▪ محوطه بازی: فضای بسته ▪ شرح بازی: ابتدا با جفت یا تک آمدن، آغاز کننده بازی را مشخص می‌کنند، به این گونه که یکی ا...

اطلاعات
تتالی (ته تالی)

تتالی (ته تالی...

مواد اولیه: برای ۶ نفر گوشت نیم کیلو (مخلوط گوساله و گوسفندی چرخ شده) سیب زمینی ۲عدد گوجه فرنگی ۴عدد پیاز ۱عدد برنج ۱قاشق غذاخوری (اختیاری) سبزی ۱قاشق غذاخوری (گشنیز و جعفری ساطوری شده یا معطر دلخواه) نمک به میزان لازم فلفل به میزان لازم زردچوبه به میزان لازم روغن به میزان ...

اطلاعات
مشاهده تمامی آداب و رسوم

محصولات اراک

گیوه دوزی اراک

گیوه دوزی اراک

گیوه این پای افزار کهن از قدیمی‌ترین صنایع دستی این مرز و بوم به شمار می‌آید.در مورد تکامل این هنر صنعت متاسفانه اطلاعات کمی در دسترس می‌باشد گیوه یک پای افزارقدیمی راحت و سازگار با آب و هوای معتدل ایرانی است که البته با زحمت فراوان تهیه شده و حاصل دست رنج چندین نفر اعم از زنان و مردان...

اطلاعات
فتیر

فتیر

فتیر نوعی شیرینی است که از آرد، شکر، تخم مرغ و مواد دیگر تشکیل شده است و مانند نان آن را در تنور پخت می‌کنند.فتیر انواع مختلفی از جمله کسمه و شیرمال دارد. فتیر سوغات شهرستان اراک می‌باشد. البته انواع مختلفی از این شیرینی محلی در نقاط مختلف کشور پخته می‌شود . یکی از این انواع، شیرینی است...

اطلاعات
[posttitle]

[posttitle]

[postbody]

مشاهده مطلب

تمامی حقوق اين سايت متعلق به تیشینه می‌باشد.