توضیحات

ویرایش
۱- اگر مرغی مثل خروس صدا می‌کرد بدشگون دانسته و بلافاصله سرش را می‌بریدند. ۲- خواب زن چپ است یعنی وارونه تعبیر می‌شود. ۳- برای طلب باران مراسمی برگزار می‌کردند که به آن هَل هَل هَلونَکی می‌گفتند. ۴- همیشه روی بلندی‌ها می‌روند و روبه امامزاده‌ها سلام می‌دهند . ۵- به متولیان امامزاده‌ها که به آنها سادات می‌گفتند احترام می‌گذاشتند. ۶- هنگام ورود به مجلس، با تک تک افراد احوالپرسی می‌کنند. ۷- به ارتباطات فامیلی اهمیت زیادی می‌دادند. ۸- حرام کردن شیر مادر از باورهای بختیاری است. ۹- درخت کُنار (سِدر) درختی بهشتی بوده، بریدن آن گناه است وبرای فردی که آن را می‌بُرَد شگون ندارد. ۱۰- به بیماری صرع پیرونی گفته و برای معالجه اش روش خاصی داشتند. ۱۱- سرنوشت ( تیگ نوشت ) را قبول داشتند. ۱۲- به افراد بی عرضه و نالایق اَو به چاله رِز گویند یعنی کسی که ارزش پدرش را از بین برده است. ۱۳- به اجنه ( فرشتگان بد) هم اعتقاد داشته و باور داشتند که جن از بسم الله فرار می‌کند. هرگاه وارد فضای تاریکی می‌شدند یا می‌خواستند آب جوش را درون ظرفی بریزند، بسم الله می‌گفتند. ۱۴- پس از غروب آفتاب چیزهای سفیدرنگ مانند ماست، نمک و ... را از خانه بیرون نمی‌بردند مگر آن را پوشانده باشند. ۱۵- همیشه سهمی از محصول خود را به سادات و تُشمالها می‌دادند و حتی بخشی را نیز سهم پرندگان می‌دانستند وهنگام شخم زدن، زمانی که مشت مشت بذر ...مشاهده کامل متن را روی زمین می‌پاشیدند می‌گفتند: این مُست ( مُشت ) سهم سید، این مُست سهم تشمال، این مُست برای باندِه (بالِندِه یعنی پرنده ). ۱۶- سلام و احوالپرسی طولانی داشتند. ۱۷- رفت و آمد با افراد را مهم دانسته و اگر مدت کوتاهی هم با کسی ارتباط داشته باشند برای آن ارزش زیادی قایلند. ۱۸- اصل وریشه‌ی انتقال صفات را، پدر می‌دانند. ۱۹- شیر را مظهر شجاعت دانسته و مجسمه اش را بر گور مردان یزرگ نصب کرده یا شکل آن را بر سنگ مزارش حک می‌کنند. ۲۰- برخی افراد کمر بسته یا نظر کرده‌ی یکی از امامزاده‌ها بوده و آسیبی به آنها نمی‌رسد. ۲۱- عروس را سه بار دور چاله ( اجاق خانه ) چرخانده و سپس او را به خانه‌ی شوهر می‌بردند. ۲۲- اگرزن مسنی در برابر بزرگی دستمال از سردرآورده و او را سوگند داده تا گناهکاری را ببخشد، او نیز می‌پذیرفت. ۲۳- وقتی فردی در هنگام غذا خوردن زبانش را گاز بگیرد، کسی دارد پشت سرش حرف می‌زند. ۲۴- خون بس از باورهای بختیاری‌ها است. ۲۵- خوشقدم یا بدقدم بودن را باور داشتند. ۲۶- در شب ناخنهایشان را کوتاه نمی‌کردند. ۲۷- برخی درختان قدیمی را مقدس دانسته و برای برآورده شدن نیازهایشان به آن پارچه گره می‌زدند ( دخیل بستن ). ۲۸- در گذشته که وسایلی مانند کبریت نبود، روشن کردن و روشن نگهداشتن آتش اجاق، کار مهمی بوده که برعهده‌ی پدر و بعدها پسر خانواده است . به همین دلیل اگر مردی فرزند پسر نداشت اصطلاحا به او اجاق کور ( وُجاق کور) می‌گفتند. ۲۹- هیچ گاه روی آتش آب نمی‌ریزند یا به عبارتی آتش را خاموش نمی‌کنند[۶]. ۳۰- به عطسه سَورگفته و آن را بدیمن می‌دانستند. سَور در بختیاری به معنی صبر است و اگر کسی عطسه می‌کرد، در انجام کار صبر و تامل می‌کردند. ۳۱- برزگران پس از اتمام درو به چند خوشه‌ی گندم که نچیده مانده آب می‌پاشند، با ذکر صلوات دور سر خود چرخانده و سپس برای رفع درد و بلا، برکت خواهی از زمین و شکر نعمتهای الهی آنها را روی زمین می‌پاشند. ۳۲- برای درختان به ویژه آنهایی که نزدیک امامزاده‌ها هستند احترام خاصی قایل هستند مانند درخت روبروی هفت شهیدان و یا درخت بی بی بتول ( پیربتولی ) واقع در دهی از طایفه‌ی کَهیَش[۷]. ۳۳- آرایش را برای دختران زشت می‌دانستند و تنها ملاک تشخیص زنان و دختران، صورت آرایش نکرده‌ی دختران بود. ۳۴- هر فرد ستاره ای در آسمان دارد. ۳۵- اگر شهاب سنگی از آسمان فرود آید، می‌گویند کسی مرده است. ۳۶- به دعاهای مختلف اعتقاد دارند، دعاهایی در جیب مردان ویا حک شده بر بازوبند زنان و همه برای سلامتی و جلوگیری از مرگ و میر است. ۳۷- دست، پا، چشم و موی گرگ ( مِلِ گرگ ) آنها را از خطر بیماری و چشم زخم دور نگه می‌دارد. ۳۸- اگر گرگی شکار می‌شد همه تلاش می‌کردند که دست و پا و چشم گرگ را به دست آورند زیرا که آنها را از خطر هر بیماری و چشم زخم دور خواهد کرد. ۳۹- در ماههای محرم و صفر و روزهای وفات ائمه، مراسم شادی و عروسی نداشتند[۸]. ۴۰- شش روز اول اسفند را که اغلب با بارندگی، باد و بوران همراه است شَشِه دالو می‌نامند ( شَش یعنی شِش ). ۴۱- به رنگ سبز توجه خاصی دارند. وجود تعداد زیادی امامزاده با نام سبزپوش و روی مچ بستن نوارهای پارچه ای سبزرنگی که هنگام زیارت اماکن متبرکه سوغات می‌آورند، گواه این امر است. ۴۲- فال و فال گرفتن را باور دارند و دیدن افرادی که در گوشه ای نشسته و با نخود فال می‌گیرند منظره ای معمول است. ۴۳- اگر کسی پایش را روی نان بگذارد کور می‌شود. ۴۴- دختران از زمین ارثیه‌ی پدری سهمی نداشتند. ۴۵- هر کس کف دستش بخارد پول گیرش می‌آید. ۴۶- اگر فامیل قاتل به شکلی در مراسم مقتول شرکت کنند، ممکن است بخشیده شوند. ۴۷- دونوع مار و شیر وجود دارند: مسلمان و کافر. ۴۸- شب نباید زیر درخت خوابید. ۴۹- درختی که سبز است و شاخ و برگ دارد نباید بریده شود.
سوگند و قسم
۱- به آتش، خورشید، ستارگان و نور سوگند می‌خورند. ۲- قسم به قرآن و امامزاده‌های محلی برایشان بسیار مهم بود. ۳- به غذا و نان و نمک بسیار اعتقاد داشته و بدان قسم می‌خورند.
عدد هفت
۱- از هر نوع نذری باید حتما به هفت خانواده می‌دادند. ۲- در توزیع گوشت نذری عقیده داشتند که باید به هفت خانواده از گوشت نذری داده شود. ۳- برای هر کس باید هفت گوسفند قربانی کرده و سپس یک بز و خروس را نیز سربریده و بین دیگران توزیع کرد[۹].
دفن مرده و سوگواری
۱- حتما باید زیر بغلهای میت تکه جوبی شبیه به حرف Y انگلیسی از درخت کنار ( سدر ) قرار دهند. ۲- برای نشان دادن شدت تاثر خود در فوت بزرگ خانواده، خاکستر اجاق را روی سر می‌ریختند. ۳- بعد از دفن میت تا سه شب چراغ روشنی را بر روی قبرش قرار می‌دهند. ۴- در برخی از طوایف ضمن بیرون بردن میت از خانه، پشت سرجنازه تکه نانهایی را روی زمین می‌ریختند. ۵- بجز بدن گوسفند عقیقه، بقیه‌ی آن از جمله پوست، جگر و...، را درون گودال نسبتا عمیقی می‌ریختند و حتی پس مانده‌ی غدا و ضایعات باقیمانده‌ی آن را درون همان گودال ریخته و رویش را کاملا باخاک می‌پوشاندند. ۶- کوتاه کردن مو برای زنان و دختران عیب بود ولی هرگاه فردی فوت می‌کرد زن، دختر و یا خواهر او مویشان را می‌بریدند و یک معنی از اصطلاح پَل بریده به همین موضوع اشاره دارد. ۷- وقتی کسی فوت می‌کرد دختران شوهرکرده اش تا هفت روز در خانه‌ی پدر می‌ماندند و پس از مراسم هفتم، جمعی از زنان فامیل جمع شده و آنها را به خانه‌ی شوهرانشان می‌بردند. ۸- از بعداظهر جمعه تا روز شنبه و از بعدازظهر سه شنبه تا روز چهارشنبه از دفن مرده، برگزاری مراسم عزاداری، خواندن فاتحه و یا رفتن به خانه‌ی صاحب عزا امتناع می‌کردند. ۹- اگر چندنفر با فاصله‌ی زمانی کوتاه از فامیلی فوت می‌کرد، یکی از فامیل خروسی را سربریده و به طور کامل نزدیک قبرستان خاک می‌کرد.
سعد و نحس بودن روزها
۱- روزهای اول و دوم ماه برای کوچ یا برداشت محصول روزهای خوبی نیستند چون آفتاب ستاره را شکسته است. ۲- روز سوم و چهارم ماه اگر پشت به قبله حرکت کنیم، برای کوچ کردن بسیار خوب است. ۳- روز هفتم و هشتم ماه چون ستاره به درون دره رفته و غروب می‌کند برای هر نوع کاری روز آزادی است. ۴- روز نهم چون ستاره در خاک است و زیر پای ما قرار دارد می‌شود کوچ کرد ولی نباید چیزی به زمین کوبیده شود. ۵- برخی افراد روزهای فرد هفته و ماه را نحس می‌دانند و بنابراین در چنین روزهایی کارهایی مثل مسافرت، ازدواج یا نظایر آن را انجام نمی‌دهند.
در مورد زنان آبستن
۱- زن آبستن به هر که نگاه کند بچه اش شبیه همان شخص می‌شود. ۲- بالای سر زائو چیزهای آهنی مانند تفنگ، سیخ و ...، می‌گذارند. ۳- اگر زن آبستن به مرده نگاه کند، چشم بچه اش شور می‌شود. ۴- زنی که بچه اش نمی‌ماند لباسش را باید گدایی کند و یا هر تکه از لباسش را باید کسی بدوزد. ۵- زنی که بچه اش نمی‌شود به امامزاده دخیل می‌بندد . ۶- موقع ماه و خورشید گرفتگی زن آبستن نباید دست روی شکم بکشد زیرا که جایش می‌ماند.
برای تشخیص جنسیت بچه
۱- نیت می‌کنند و مار کشته ای را از بالای سر به عقب پرت می‌کنند. اگر با شکم به زمین افتاد، نوزاد پسر است و اگر به پشت افتاد دختر است. ۲- پنهانی نمک یا آرد روی سر زن باردارمی ریزند اگر ناخودآگاه به سرش دست کشید بچه اش دختر است و اگر دست به صورت کشید بچه اش پسر است. ۳- مادراگر شمشیر یا تفنگ درخواب ببیند، بچه اش پسر و اگر مهره و گردنبند ببیند بچه اش دختر است. ۴- اگر زنی در نیمه‌ی دوم ماه پسر به دنیا آورد، فرزند بعدی او دختر است و اگر نیمه‌ی اول ماه پسر به دنیا آورد فرزند بعدی او پسر است. ۵- چِفدِر چینی: زن باردار اگر علاقمند به ترشی باشد فرزندش دختر است. ۶- زن آبستن اگراز روی دست راست بلند شود فرزندش پسر و اگر از روی دست چپ برخیزد فرزندش دختراست.
پس از زایمان
۱- اگر فرزند اول پسر باشد، عروس را محترم می‌شمارند. ۲- چهار یا پنج نخ رنگارنگ با طول مساوی را انتخاب و سوره‌های (ناس – فلق – کافرون – توحید) را بر آنها خوانده و گره می‌زنند و تا روز چهلم باید به بازوی مادر و فرزند باشد. به این نخها چِلبُری یا چِلِه بُری می‌گویند. ۳- زائو پس از یک هفته حمام می‌کند که به آن آب هفته می‌گویند. ۴- زائو تا چهل روز حق رفتن به منزل زائوی دیگر یا تازه عروسی را ندارد چون چله اش به آنها برمی گردد. ۵- زائو پس از چهل روز با آداب خاصی حمام می‌کند که به آن آب چله می‌گویند. ۶- موجودی افسانه ای به نام آل وجود دارد که برای زائو خطر دارد. ۷- برای رفع چشم زخم اسفند دود می‌کنند و بالای سر مادر و فرزند می‌گردانند. ۸- مِلِ گرگ ، دست، پا و چشم گرگ را به گهواره‌ی طفل می‌بندند تا از چشم زخم در امان باشد. ۹- پیازی را به سیخ می‌زنند با مقداری نمک و زغال بالای سر زائو می‌گذارند. برای دوری شیاطین و اجنه خوب است. ۱۰- خانواده‌ی زائو تا سه روز نباید سر بشویند چون برای مادر و بچه خوب نیست. ۱۱- اگر نوزادی در خواب بخندد می‌گویند شیطان او را گول می‌زند.
در مورد کودکان
۱- اگر بچه ای آتش بازی کند، دچار شب ادراری می‌شود. ۲- اگر چشم زخمی به کودک رسید باید کمی از نخ لباس اطرافیان را پنهانی با اسفند بسوزانند. ۳- برای رفع چشم زخم کودک : - روی شانه چپ کودک نمک می‌ریزند. - به آستین لباسش مهره و زاج سفید می‌دوزند. - زاج سفید را آتش می‌زنند تا ذوب شود و شبیه چشمی شود که او را چشم زده است. - به موهای بچه مهره ای می‌بندند. ۴- گهواره‌ی خالی بچه را تکان نمی‌دهند، زیرا که معتقدند شگون ( شِکیم ) ندارد. ۵- برای بچه دندان رو درست می‌کنند تا دندانهایش راحت در بیایند. همراه گندم هفت نوع از حبوبات از هرکدام چهل دانه می‌پزند و بین همسایه‌ها پخش می‌کنند. به آن دُنگو هم می‌گویند. ۶- اگر بچه ای از بالا دندان درآورد او را از بالای بام یا صخره ای در چادر مادرش می‌اندازند تا بدشگونی رفع شود. ۷- اگر بچه ای پشتش سیاه است معتقدند مادرش زمان آبستنی چیزی می‌خواسته ( ویار داشته ) و نخورده است. ۸- برای درمان سیاه سرفه ( کُفِه سیاه ) سنگی که وسطش سوراخ باشد را پیدا می‌کنند و سه دفعه کودک را از داخل سوراخ سنگ عبور می‌دهند. یکی از این سنگها در نزدیکی روستای صفرآباد در شرق مسجدسلیمان وجود داشت.
مهره‌ها مهره‌ی مار: دارنده‌ی مهره‌ی مار هرجا برود احترام می‌بیند. مهره‌ی دلربا: کسی که این مهره را داشته باشد، از دور دل می‌برد. خرمهره:خرمهره در برابر چشم زخم و دفع کسی یا چیزی موثر است. مهره‌ی شب تو: زیرزبانی است. اگر بچه ای تب کند زیر زبانش می‌گذارند تا تبش قطع شود (تو بر وزن نو یعنی تب). مهره‌ی تی: برای چشم زخم خوب است. مهره‌ی جادو: مهره را به پیشانی بیمار می‌سایند.
منبع :http://fa.wikipedia.org/

جاذبه های گردشگری شهرکرد

قلعه دزک

قلعه دزک

قلعه دزک، قلعه‌ای است در روستایی به نام دزک که در استان چهارمحال و بختیاری و در فاصله ۳۲ کیلومتری شهرکرد، (مرکز استان چهارمحال و بختیاری) واقع است. این قلعه به دستور امیر مفخم بختیاری پسر امامقلی خان حاچ ایلخانی بنا شد. قلعه‌ی دزک در دوران حیات امیر مفخم به پسر بزرگ او، فتعلی خان سردا...

اطلاعات | نقشه | مسیر
کتیبه‌های سنگی رخ

کتیبه‌های سنگی...

کتیبه سنگی رخ در زمان شاه عباس دوم صفوی و به سال 1062 ه.ق بر دامنه شمالی گردنه رخ که راه باستانی اصفهان – خوزستان از این مکان می‌گذشت، حک گردیده است. این کتیبه از آثار سنگی مهم استان چهار محال و بختیاری و مربوط به دوره اسلامی است. در زمانی که شاه عباس جهت سرکشی به حفر ترعه ای که قرار بو...

اطلاعات | نقشه | مسیر
شیر سنگی ( برد شیر )

شیر سنگی ( برد...

شیر سنگی یکی نمادهای مردمان لر بختیاری است که بر روی گور بزرگان و نامداران این مردم گذاشته می‌شود. در گویش بختیاری به این مجسمه‌ها برد شیر می‌گویند. نماد شیر علاوه بر این تندیس‌ها، در قالی و گلیم و گبه‌هایی که بختیاری‌ها می‌بافند نیز دیده می‌شود. منطقه بختیاری سرزمین شیرهای سنگی است. ...

اطلاعات | نقشه | مسیر
امامزادگان حلیمه و حکیمه خاتون

امامزادگان حلی...

امامزادگان حلیمه و حکیمه خاتون مربوط به دوره قاجار است و در شهرکرد، خیابان ولی عصر جنوبی واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۷ بهمن ۱۳۷۸ با شمارهٔ ثبت ۲۵۸۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. امامزاده حلیمه و حکیمه خاتون دختران ابراهیم مجاب از فرزندان حضرت امام موسی‌بن جعفر( ع) ه...

اطلاعات | نقشه | مسیر
آبشار شیخ علیخان

آبشار شیخ علیخ...

شهرستان کوهرنگ به عنوان یکی ازذخایر آب کشور و تولید کننده آب کشور مطرح است. در جای جای آن چشمه‌ها و آبشارهای فصلی و دائمی بسیار زیادی وجود دارد که جلوه‌های خاصی در هر فصل از سال ایجاد می‌کند. آبشار شیخ علیخان در شهرستان کوهرنگ، در 92 کیلومتری شهرکرد در نزدیکی روستایی به همین نام قرار ...

اطلاعات | نقشه | مسیر
پارک ملی تنگ صیاد

پارک ملی تنگ ص...

تنگ صیاد یک منطقه حفاظت‌شده پارک ملی وزیست جانوری است که در بخش شرقی شهرستان شهرکرد و بخش غربی شهرستان بروجن در استان چهار محال و بختیاری قرار دارد و از شمال به پلیس راه فرخشهر وکوههای سفیدشت از جنوب به کوه برافتاب سورک - ایرانچه ودستگرد ازغرب به راه دستگرد فرخشهر واز شرق به کوهای دهنو ...

اطلاعات | نقشه | مسیر
قلعه چالشتر

قلعه چالشتر

قلعه چالشتر یا قلعه خدا رحم خان در استان چهار محال و بختیاری تلفیقی از معماری دوران قاجار در ایران با معماری اروپایی است که با ستونهایی ایستاده از سنگ و نقش برجسته‌های دیدنی خودنمایی می‌کند. این اثر باشکوه از نظر معماری و هنری حجاری در ایران، در سال 1323 قمری در چالشتر در 5 کیلو‌متری ش...

اطلاعات | نقشه | مسیر
خانه ستوده

خانه ستوده

محمودخان معروف به "ستوده" در سال ۱۲۷۱ هجری شمسی(1310 هجری قمری) در چالشتر متولد شد. پدرش خدارحم خان چالشتری که قلعه چالشتری به نام بوده است. خانه ستوده در واقع قسمت اندرونی، بخش حاکم نشین قلعه چالشتر میباشد . شالوده اصلی این بخش در سال 1323 هجری قمری به پایان رسیده که دارای ازاره‌ه...

اطلاعات | نقشه | مسیر
مشاهده تمامی جاذبه های گردشگری

آداب و رسوم شهرکرد

لباس محلی مردم چهار محال بختیاری

لباس محلی مردم...

پوشاک بختیاری اما همچنان درمناطق دور از بافت شهری ویژگی‌های خود را پاس داشته و با وجود تخته قاپوی ایل در بسیاری از نواحی این استان، لباس بومی مولفه‌های سنتی خود را حفظ کرده است. پوشاک منطقه چهارمحال و بختیاری هماهنگ با ویژگی‌های سایر لباس مناطق لرنشین اما حائز برخی نمادهای مخصوص به خود ...

اطلاعات
جشن نوروز

جشن نوروز

در استان چهارمحال و بختیاری نیز مانند اقصی نقاط کشور نورز با رسم و رسوم خاصی همراه می‌باشد. در این استان با خانه تکانی که معمولا دو هفته قبل از عید شروع می‌شوند به استقبال سال نو می‌روند، فرش‌های آویخته از در و دیوار بیشتر از هر چیز دیگر به انسان یادآوری می‌کند که عید نزدیک است . آب ریخ...

اطلاعات
کباب بختیاری

کباب بختیاری

غذاهای محلی و سنتی یکی از مهم‌ترین جاذبه‌های اجتماعی به شمار می‌روند. تقریبا همه انواع خوراک‌ها در این استان تهیه و طبخ می‌شود ولی متداول‌ترین غذا انواع کباب گوشت است که نوع خاصی از آن به کباب بختیاری شهرت دارد و دربین گردشگران منطقه از محبوبیت زیادی برخوردار است. کباب بختیاری از فیله گ...

اطلاعات
نان بلوط

نان بلوط

میوه بلوط توسط زنان ومردان از درخت چیده می‌شود. میوه‌ها را با چاقویی بنام "ورنجوک" پوست می‌گیرند. عمل پوست گیری میوه بلوط را "کیکه" می‌گویند. بلوط‌های پوست گرفته شده را درون چاله ای بنام "لهه" که در آن آتش افروخته اند می‌ریزند. پس از قرار گرفتن بلوط در لهه ، مقداری آتش نیز روی بلوط‌ها م...

اطلاعات
شب یلدا

شب یلدا

«یلدا لغت سریانی است به معنی میلاد در عربی و چون شب یلدا را با میلاد مسیح تطبیق می‌کرده اند، از این رو بدین نام، نامیده اند. باید توجه داشت که جشن میلاد مسیح(نوئل) که در 25 دسامبر تثبیت شده، طبق تحقیق محققان در اصل، جشن ظهور میترا(مهر) بوده که مسیحیان در قرن چهارم میلادی آن را روز تولد ...

اطلاعات
باورهای مردم بختیاری به آب

باورهای مردم ب...

نگاه بختیاریها به آب همچون سایر عناصر طبیعی با نگاهی قدسی و معنوی می‌باشد تا جائی که به عنوان منبعی قدسی به آن سوگند می‌خورند و نیز آلودن آن را به ناپاکی‌ها گناهی نابخشنودی می‌شمارند از سوی دیگر علاوه بر ماهیت اصلی آب که منشاء حیات است برخی نمادهای دیگر نیز همچون باران و چشمه هر کدام به...

اطلاعات
اعتقادات و باورهای مردم بختیاری

اعتقادات و باو...

۱- اگر مرغی مثل خروس صدا می‌کرد بدشگون دانسته و بلافاصله سرش را می‌بریدند. ۲- خواب زن چپ است یعنی وارونه تعبیر می‌شود. ۳- برای طلب باران مراسمی برگزار می‌کردند که به آن هَل هَل هَلونَکی می‌گفتند. ۴- همیشه روی بلندی‌ها می‌روند و روبه امامزاده‌ها سلام می‌دهند . ۵- به متولیان امامزاده‌ها ک...

اطلاعات
سیری در فرهنگ بختیاریهای

سیری در فرهنگ ...

عشایر و روستائیان بختیاری و شاید قوم لر که بنوعی فال گرفتن هم میشود گفت شو شمه یا شب شنبه زدن میباشد .بدین منظور که کسی که مراد یا نیتی داره و میخواد ببینه سرانجامش چی میشه این کار رو انجام میده بدین منظور که شب شنبه به پشت در یا نزدیکی منزل همسایشون یا فامیل شاید بشه گفت بصورت فال گوش...

اطلاعات
مشاهده تمامی آداب و رسوم

محصولات شهرکرد

نان کاکولى

نان کاکولى

در استان چهارمحال و بختیاری در ماه رمضان مانند سایراستان‌ها آداب و رسوم‌های ویژه ای وجود دارد. کاکولی پزون رسمی قدیمی در استان چهارمحال و بختیاری است که در سرتاسر این استان بخصوص شهر فرخ شهر و شهرهای دیگر استان از جمله بروجن رایج است, در بروجن این نان به نام کپچی معروف است. کاکولی نوع...

اطلاعات
[posttitle]

[posttitle]

[postbody]

مشاهده مطلب

تمامی حقوق اين سايت متعلق به تیشینه می‌باشد.