1

توضیحات

ویرایش
تن پوش زنان
شلیته یا چرخی شلوار، تمبون قمبلی : دامن پرچین و کوتاهی است از جنس پارچه ابریشمی و کتان‌های ظریف یک رنگ که معولا" دورادور لبه پایین آن را با نوار سیاه رنگی تزیین می‌کردند و به آن سیاهیک می‌گویند.در تندیس‌های به دست آمده از دور اشکانیان مجسمه زنی با شلیته ای بلند و پیراهنی نیمه کوتاه وجود دارد. در حال حاضر از شلیته ای هنگام جشن‌ها و برای رقص‌ها ی محلی استفاده می‌شود.

تمبان تنگه تمبان یا پشمبال : نوعی شلوار با الگوی ساده به رنگ تیره معمولا" از جنس پارچه ای سنتی کرباس و یا از جنس پارچه‌های تهیه شده از بازار به نام دبیت حاج اکبری است.در چین کمر تمبان به جای کش، نوار بلند کتانی یا کج استفاده می‌شود.

نیم ساق : نیم ساق هم نوعی شلوار تنگ به رنگ‌های سبز ، سفید یا سرخ از جنس ابریشم یا مخمل است که آن را معمولا" دختران و زنان جوان در زیر پیراهن می‌پوشند.

جومه: پیراهن و دامن یک سره از شانه تا زیر زانو است جنس این پیراهن معمولا" کتان یا چیت است.

نیم تنه: این جلیقه به شکل جلیقه‌های مردانه با یقه هفت یا گرد و جلو باز است و چند دکمه می‌خورد . قسمت جلویی آن از پارچه پشمی و پشت آن آستری است .گاه جلیقه را از جنس مخمل سرخ یا زرد و آراسته به سکه و پول‌های قدیمی تزیین می‌کنند در محل هزار جریب به این جلیقه سیمپوش می‌گویند.

کلیجه : کتی بلند و معمولا" از جنس مخمل رنگی همراه با یراق ...مشاهده کامل متن دوزی وسکه‌های عراقی و رضاشاهی است که در زمستان استفاده می‌شود. این کت آستین ساده بلند دارد. نوع دیگر آن با آستینی که تا روی آرنج می‌رسید به نام چکبن شناخته می‌شد.

چادر شو : چادر شب مربع شکلی را سه گوش کرده دور کمر در پشت گره می‌زنند. هنگام عروسی سر و چهر عروس را با آن می‌پوشانند. جنس چادر شب د رخانوادههای اعیان از ابریشم است و مردم عادی چادر شب هایی ازجنس کج ( ابریشم درجه 3 ) و یا مخلوطی از ابریشم و کج استفاده می‌کنند.

سرپوش زنان

چارقد: روسری چهارگوش با رنگ روشن و گل دار از جنس وال، ململ، چیت و یا ابریشم است. از رنگ روشن چارقد همراه با آرایه‌های نقره ای به نام سرچنگک در محل شقیقه‌ها ، در جشن‌ها استفاده می‌شود.

مندل : سربندی است از جنس کتان که آن را سه گوشه و روی چارقد استفاده می‌کنند مندل بیشتر هنگام کشاورزی و کارهای روزمره استفاده می‌شود.

سراقوچ : نوعی کلاه زنانه است از پارچه نخی و یا الگویی مشابه کلاه نوزاد که برای نگهداری گیسوان بافته شده به کار می‌رود. لبه این کلاه را چین کش می‌کنند.

گیس بند یا موباف: بند نازکی است که آن را با رشته‌های تابیده شده از نخ برن که معمولا" سفید رنگ استتهیه می‌کنند. از گیس بند برای بستن گیسوان بافته شده استفاده می‌شود.

پاپوش زنان

جوراب: جنس آن از پشم است و در رنگ‌های تیره بافته می‌شود.

کوش : در گویش محلی به کفش میگویند جنس آن از چرم دباغی شده و به رنگ‌های قهوه ای و مشکی بود .

گالش: بیشتر در رفت و آمدهای روزانه استفاده می‌شود و از جنس لاستیک سیاه و کف آن قرمز رنگ است .

چاروق : کفش مشترک مردان وزنان است جنس این کفش از چرم گاو و گاومیش و یا نمد است که کمی بزرگ‌تر از پا و لبه آن چین کش است .

پاتوئه: شال بلند ابریشمی است که دور پا پیچیده می‌شود و با کمک ریسمان‌های بلندی آن می‌بندند پاتوئه پاپوش گرمی است و در ورزهای سرد بیشتر مورد استفاده قرار می‌گیرد.

تن پوش مردان

جومه یا جامه : پیراهنی است که متناسب با فصل از پارچه‌های کرباس چیت یا چلوار دوخته میشود. نوع مرغوب آن را از ابریشم تهیه می‌کنند.

شلوار یا تمان یا پشمبال : به شلوارهای سیاه یا آبی رنگ از جنس کرباس می‌گویند که گاه در زمستان از جنس چوقا تهیه می‌شد. مدل آن بلند تا مچ پا و الگوی آن ساده بود. برای چین کش کمر به جای کش، بند کمر به کار می‌رفت.

نیم تنه: تن پوشی دکمه دار و معمولا" یقه هفت از جنس پشم و به رنگ مشکی یا کبود است نیم تنه رامردان هنگام سرما بر روی جامه‌های خود می‌پوشیدند.

چوخت، قبا یا کولک: کت پشمی ساده تیره رنگ با یقه برگردان و جلو دکمه دار، که مردان در زمستان روی جامه می‌پوشند.

علیجه یا سرداری: علیجه را اعیان می‌پوشیدند.دامادها علیجه را به تن می‌کردند. علیجه معمولا" بلندتر از کت معمولی و تا نزدیک زانو بود.

لباده : تن پوش بلندی است که معمولا" از جنس کرباس یا فاستونی تهیه می‌شود روی کمر لباده شالی به نام « کمر شال از جنس پشم یا ابریشم می‌بستند.

شولا : لباس پشمی بلندی برای چوپان‌ها در شب‌ها به شمار می‌رود. چوخا به عنوان استر درونی شولا به کار می‌رفت. کردک : مانند شولا مورد استفاده چوپان‌ها است.

بوشلوق: تن پوشی با آستین بلند نمدی است که مورد استفاده چوپان‌ها قرار می‌گیرد.

پستک: تن پوش نمدی و کوتاه‌تر از شولا و بوشلوق، شبیه جلیقه ساده و گشاد اما نمدی است. دستکش: بیشتر درنقاط کوهستانی مورد استفاده است جنس آن یا از پشم بره تازه متولد شده و یا از الیاف پست‌تر بود و به آنها پنج انگلیسی ( پنج انگشتی ) و یک انگلیسی ( یک انگشتی ) می‌گفتند.

سرپوش مردان

کلاه نمدی : جنس این کلاه از پشم حلاجی شده است این کلاه پوشش مناسبی برای فصل زمستان است.

کلاه گوشی: کلاهی است که قسمت پشت و دو گوش جلوی آن لب برگشته و همین امر علت نامگذاری آن است.

پوستین کلاه : بیشتر مورد استفاده رمه گردانان است بهترین نوع آنار پوست بره تازه تهیه می‌شود و به آن کلاه پوستی نیز می‌گویند.

شب کلاه : بیشتر از الیاف پشمی تهیه می‌شود ساده و کاسه ای شکل است و معمولا" در خانه وهنگام خواب استفاده می‌شود.

کلاه سنگسری: کلاه پشمی کاسه ای شکل است که درون آن عرقچین و سطح آن دارای روزنه است.

مندل: دستاری نخی به شکل عمامه که دنباله آن پشت گردن آویزان می‌شود. به شال آن « میربند » و هنگامی که بر سر می‌گذاشتند مندل می‌گفتند این کلاه درمناطق جلگه ای استفاده می‌شد.

پاپوش مردان

جرب : جوراب ویژه چوپان‌ها بود. انواع کران‌تری از آن نیز با عنوان‌های رنگ رشت و آق بانو وجود داشت. نوع دیگر آن را گردن جرب می‌گفتند. و بافت ساده و یک رنگ داشت.

کوش : مردم نواحی کوهستانی گیوه به پا می‌کردند. گروهی نیز گیوه کرمانشاهی که از نخ ابریشمی باالیاف زیبا و کف چرم یا کائوچو بود، می‌پوشیدند. صندل‌های با کف نازک از چوب افرا یا ملیچ را چوکوش می‌گفتند.

شیخی کوش : کفشی از چرم و به شکل نعلین که اغلب مورد استفاده روحانیون قرار میگرفت. چوموشک یا چموشک: کفشی با کفی از چرم گاو و پاشنه نعل آهنی که تا مچ پا بود و در همه فصول استفاده می‌شد.

چاروق: سنتی‌ترین کفش این ناحیه که معمولا" باپاتوئه استفاده می‌شود. جنس آن چرم و دارای بندهای بلند برای بستن دور پا است.

زیور آلات : زیورآلات همواره مورد توجه علاقه زیباپسندان بوده است.

شاید یکی از عوامل جذابیت زیورآلات استفاده ازمواد اولیه موجود در طبیعت مانند سنگ‌های مختلف فلز، چوب، و گیاه باشد. به عنوان نمونه هایی از زیورآلات مازندران می‌توان به زیورآلات منطقه کجور و کندلوس اشاره نمود:

قلدون یا گلوبند: شامل میرکا،گبری چشم بلبلی، کهربا، عقیق، یسر و یشم که به صورت اشکال هندسی و نامنظم تراشیده می‌شد.

قرافل یا قرنفل : به دلیل خواص درمانی و بوی مطبوع این گیاه از آن به عنوان گردنبند استفاده می‌شد.

سنگ دل ربا یا بذر افشان : به شکل قلب تراشیده می‌شد و به علت وجود کریستال خالص درخشندگی داشت.

خلخال یا سوسکی : حلقه ای از زنگوله‌های نقره برای دور مچ پا

گل بنی : سوزن‌های نقره با نگین عقیقیا قوت که به جای سوزن یا سنجاق برای بستن روسری استفاده می‌شد.

چشم چین : مهره سفالی است برای رفع چشم زخم و رفع قضا و بلا. چشم اصلی چشم چین در حقیقت تهیه شده از مردمک خشک شده چشم گوسفند در روز عید قربان است که همراه مهره ای به روی سینه می‌آویختند.

گرد رو : شبیه دانه‌های تسبیح از جنس نقره با سه عدد قلاب که با زنجیره به این رشته متصل بود و زنان با نصب قلاب‌ها روی سر و اطراف گوش این رشته را دور صورت قرار می‌دادند.

منبع :http://www.tarikhchelebas.blogfa.com/post-7.aspx

جاذبه های گردشگری ساری

مجموعه تالابی سراندون و بالندون

مجموعه تالابی ...

این مجموعه تالابی در جوار روستای سیدمحله در 25 کیلومتری ساری به طرف بابلسر قرار گرفته و دارای دو بخش جنوبی (سراندون) و شمالی (بالندون) است. وسعت آنها حدود 30 هکتار و عمق متوسط آن یک متر است که در زمستان و پاییز پرآب، در بهار و تابستان به علت استفاده‌های زراعی کم آب است. آب این تالاب‌...

اطلاعات | نقشه | مسیر
پناهگاه حیات وحش سمسکنده

پناهگاه حیات و...

این منطقه که از سال 1352 تحت حفاظت بود در سال 1354 به عنوان پناهگاه حیات وحش تعیین شد. پناهگاه حیات وحش سمسکنده با وسعت ۱۰۴۱ هکتار ابتدا در سال ۱۳۵۲ تحت حفاظت قرار گرفت، سپس طی مصوبه شماره ۶۳ مورخ ۱۳۵۴/۵/۲۱ به عنوان پناهگاه حیات وحش معرفی گردید. پناهگاه حیات وحش سمسکنده در ۱۰ کیلومتری ...

اطلاعات | نقشه | مسیر
چشمه‌های آب معدنی باداب سورت

چشمه‌های آب مع...

چشمه‌های باداب سورت در سال ۱۳۸۷ به عنوان دوّمین اثر طبیعی ملی ایران ثبت شد. در سال ۱۳۸۷، کوه دماوند، چشمه‌های باداب سورت و سرو ابرکوه به عنوان سه اثر طبیعی به‌وسیلهٔ سازمان میراث فرهنگی ثبت شدند. چشمه‌های باداب سورت بعد از چشمه پامو کاله ترکیه به عنوان دومین چشمه آب شور جهان ثبت جهانی ش...

اطلاعات | نقشه | مسیر
روستای پاجی و میانا ( پاجمیانا )

روستای پاجی و ...

پاجی روستایی است در ۷۰ کیلومتری جنوب ساری می‌باشد. در تقسیمات کشوری روستای پاجی جزء دهستان بنافت از بخش دودانگه شهرستان ساری می‌باشد. روستای زیبای پاجی از شمال به مناطق جنگلی و رودخانه هشت رود و از جنوب به روستای میانا از شرق به جنگل و رشته کوههای البرز و از غرب به روستای جورجاده و جنگل...

اطلاعات | نقشه | مسیر
سد سلیمان تنگه

سد سلیمان تنگه

سد سلیمان تنگه (سد شهید رجایی) در منطقه ای کوهستانی در ۴۵کیلومتری جنوب غربی ساری قرار دارد این سد بـر روی رودخانه دودانگه از سرشاخه‌های رودخانه تجن مـازنـدران و در دامنه‌های شمالی سلسله جبـال البـرز و در محـل تنگه آهکـی موسوم به سلیمان تنگه در میان روستاهای افراچـال (دربالادست) و لولت(...

اطلاعات | نقشه | مسیر
پارک جنگلی شهید زارع

پارک جنگلی شهی...

پارک جنگلی شهید زارع در ۳ کیلومتری شرق شهرستان ساری و در کنار جاده ساری به بهشهر واقع شده است و به علت مجاورت با تپه‌های جنگلی کم ارتفاع در دامنه رشته کوه البرز، بسیار زیبا و چشمگیر است. برای استفاده گردشگران نیز دارای امکاناتی برای ماندن کوتاه مدت می‌باشد.بi ویژه بهترین مکان برای کسان...

اطلاعات | نقشه | مسیر
مجموعه تاریخی فرح آباد

مجموعه تاریخی ...

روستای فرح آباد در کیلومتر بیست و دو ساری به دریا که امروزه کاملاَ به دریا وصل شده است واقع شده است. زمانی شهری بزرگ و زیبا بود که شاه عباس کبیر آن را به عنوان پایتخت دوم خود انتخاب کرد و بخشی از سال اداره امور مملکت از این شهر انجام می‌گرفت. این شهر بیش از پنجاه هزار نفر جمعیت را در خ...

اطلاعات | نقشه | مسیر
مسجد فرح آباد

مسجد فرح آباد

فرح‌آباد امروزه روستایی کوچک در مصب رودخانه تجن در کنار ساحل دریای مازندران است. شاه عباس صفوی بسیار مایل به آبادانی این بندر بود و بنا به روایات سرجان ملکم و مسیو ابت در همان‌جا فوت نمود. این بندر در طول دوره قاجار و تا دوره رضاشاه پهلوی همچنان به‌صورت جزئی مورد استفاده بوده‌است. این ...

اطلاعات | نقشه | مسیر
مشاهده تمامی جاذبه های گردشگری

آداب و رسوم ساری

لباس محلی مازندرانی

لباس محلی مازن...

تن پوش زنان شلیته یا چرخی شلوار، تمبون قمبلی : دامن پرچین و کوتاهی است از جنس پارچه ابریشمی و کتان‌های ظریف یک رنگ که معولا" دورادور لبه پایین آن را با نوار سیاه رنگی تزیین می‌کردند و به آن سیاهیک می‌گویند.در تندیس‌های به دست آمده از دور اشکانیان مجسمه زنی با شلیته ای بلند و پیراهنی نی...

اطلاعات
پشت زیک

پشت زیک

پشتِ زیک یا سوهان کنجدی مازندرانی، یه نوع شیرینی محلی شمال و خصوصا مازندرانی است که با کنجد و شکر درست میشود و برای افرادی که کار فکری انجام می‌دهند ، بسیار مفید است زیرا فسفر موجود در گروه غذای سلول‌های مغزیست. علت نامگذاریش به خاطر پرنده ای است به نام زیک که زیستگاهش در شمال ایران و ...

اطلاعات
زبان و گویش مردم مازندران

زبان و گویش مر...

زبان مازندرانی با نام ادبی زبان طبری دارای سابقه ادبی بوده و از سده‌های نخستین هجری آثاری به خط برگرفته از عربی به این زبان نگاشته شده‌است که هم‌اکنون نیز برخی از آن‌ها در دست می‌باشد. همچنین کتاب مرزبان‌نامه نوشته مرزبان بن رستم به زبان طبری بوده و بعدها از این زبان به فارسی ترجمه شده‌...

اطلاعات
چله شو ( شب یلدا )

چله شو ( شب یل...

یلدا به زبان طبری (مازندرانی) چله شو ، شب اول زمستان می‌باشد که در زندگی اهالی مازندران دارای آداب و رسوم خاصی است.در این شب،زنان خانه از صبح روز آخر پاییز خانه را برای بر پایی یک مراسم کوچک سنتی آماده می‌کنند و در این شب در مازندران شب یلدا بسیار با اهمیت و گرامی داشته می‌شود. در این ...

اطلاعات
مرغ شکم پر

مرغ شکم پر

این غذا یکی از غذاهای رسمی استان مازندرانه که معمولا نهار عروسی در روستا‌های اطراف مازندران با این غذا پذیرایی میشه و از اردک و غاز و یا پرنده‌های وحشی نظیر خوتْکا ، پِرِلا و ... ) استفاده میشه. غیر از مراسم عروسی در مهمانی‌ها ی عید ، پاگشا و ... هم سرو میشه. حالت خودمونی این غذا با مرغ...

اطلاعات
ماهی شکم پر

ماهی شکم پر

یکی از غذاهای خوشمزه در مازندران ماهی سفید شکم پر است . طرز تهیه این غذای معروف و خوشمزه در مازندران اینگونه است : مواد لازم: ماهی سفید یک عدد درشت(حداقل یک و نیم کیلو گرم) سبزی‌های معطر 300 گرم رب انار 2 قاشق سرپر رب گوجه فرنگی 1 قا...

اطلاعات
ترش سماق

ترش سماق

خورش ترش سماق : این خورش به خاطر عطر و طعم سماق که داره ، بسیار بسیار لذیذه ، اونقدر هم ترش نیست که فکر کنین دندونها کند بشه ، بسیار لذیذه . سماق خاصیت درمانی دارد و برای سلامت اندام‌ها مفید است اما همانند زعفران مصرف زیاده از حد آن مضر میباشد. سینه مرغ: 3 عدد سبزی خورشت: 500 گرم پ...

اطلاعات
موسیقی مازندرانی

موسیقی مازندرا...

مردم استان مازندران که دیار آنان ریشه تاریخی در دلدادگی به هنر دلنشین موسیقی داشته، اکنون نگران به فراموشی سپردن این هنر سنتی اثرگذار در روح و جان آدمی هستند. پیش از کندو کاو در موسیقی مازندران، ارائه تصویری عمومی از ریشه‌های آن ضروری است. موسیقی این دیار، در زندگی چوپانان، گالش ها، چا...

اطلاعات
مشاهده تمامی آداب و رسوم

محصولات ساری

سفال گری

سفال گری

سفال یکی از مهمترین و قدیمی‌ترین دست ساخته‌های هنری بشر است که ریشه در اعماق وجود انسان دارد. این همزاد خاکی انسان که از سویی با کودکی او و تلاش‌های نخستین جامعه هم پیوند است و از سوی دیگر با اندیشه‌ها و آرمان‌های ماورائی او ،راز و نیازهایش درمسجد و محراب آمیخته است ،می تواند با ساده‌ت...

اطلاعات
[posttitle]

[posttitle]

[postbody]

مشاهده مطلب

تمامی حقوق اين سايت متعلق به تیشینه می‌باشد.