شبکه اجتماعی گردشگری تیشینه

عمرا بندری پیدا بَشِت که عاشق گارون زَنگی نبو! grin emoticon
درخت لوز یا گارون زنگی ( استان هرمزگان ) یا بیدام ( استان سیستان و بلوچستان ) نام درختی گرمسیری و میوه دار است که در استان‌های ساحلی جنوب ایران می‌روید. این درخت بومی جنوب آسیا ( هند ، بنگلادش و ... ) تا گینه نو و شمال استرالیا است.
این درخت تا ۳۵ متر رشد می‌کند ( در جنوب ایران معمولاً بین ۵ تا ۸ متر دیده می‌شود. ) ویژگی ظاهری آن ایجاد طبقات مدور از شاخ و برگ است. شاخه‌های این درخت در فاصله‌های معینی از طول تنه به صورت افقی در همه جهات رشد می‌کنند و یک طبقه از تاج درخت را تشکیل می‌دهند. این ویژگی نمایی شبیه به چتر چند طبقه به درخت می‌دهد. در همه کشورهای محل رویش به خاطر زیبایی و سایه دار بودن به عنوان درخت زینتی در مناطق شهری کاشته می‌شود .
چوب لوز سرخرنگ، محکم و در مقابل آب بسیار بادوام است . برگ‌های این درخت پهن و بزرگ است ودر فصل پاییز به رنگ‌های پاییزی درآمده و می‌ریزند. این درخت در اواخر تابستان تا اوایل پاییز ثمر می‌دهد. میوه این درخت لوزی شکل و تقریباً بزرگ است ( ۵ تا ۷ سانتیمتر درازا و ۵/۳ تا ۵ سانتیمتر پهنا ). میوه لوز نخست سبزرنگ و کال است، سپس به رنگ قرمز مایل به قهوه‌ای در می‌آید. بخش خوردنی آن نرم، شیرین و کمی ترش ( اسیدی ) است، هسته بزرگ لیف پوشیده‌ای هم دارد که دارای مغز خوردنی است. مغز این میوه ارزش خوراکی فراوانی دارد و دارای انواع مواد معدنی، ویتامین، کربوهیدرات و ۱۶ درصد روغن است .
در کشورهای گوناگون از برگ‌ها و پوست درخت لوز به شکل گسترده‌ای در پزشکی سنتی بهره می‌برند. در تایوان برگ‌های افتاده درخت را در درمان بیماری‌های جگر مؤثر می‌دانند و در سورینام برای درمان اسهال و اسهال خونی، برگ‌های لوز را مانند چای دم می‌کنند و می‌خورند

شبکه اجتماعی گردشگری تیشینه
شبکه اجتماعی گردشگری تیشینه
شبکه اجتماعی گردشگری تیشینه

مطالب بیشتر
[username]

[username] [shamsidatetime]

[postbody]