رسم و آیین

رسم عجیب بستن پاها

بستن پا سنتی بوده است که حدود هزار سال بر روی زنان و دختران چینی اجرا می‌کرده‌اند، این سنت حدوداً از قرن ده میلادی (۹۵۰) تا اوایل قرن بیستم(۱۹۱۲) در چین مرسوم بوده‌است.
«بستن پاها» ی زنان یکی از رسومی بود که در چین باستان اجرا می‌شد. این عمل باعث تغییر شکل و کوچک شدن پاها تقریباً به اندازه پاهای یک عروسک می‌شد. عوارض این رسم دشواری و دردناک شدن راه رفتن و بیماری به نام اوستئوپروسیس (شکنندگی استخوان‌ها) بود.
رسم بستن پاها از دورهٔ سلسلهٔ سانگ، بین سال‌های ۹۷۶–۹۶۰ قبل از میلاد آغاز شد. گفته می‌شد یکی از شاهزاده‌ها محبوبه یی داشت که با پاهای بسته می‌رقصید. درحقیقت شاهزاده به‌دلیل علاقه‌ای که نسبت به پاهای کوچک داشت محبوبه‌اش را وادار می‌کرد که با پاهای بسته حرکت کند. این موضوع باعث شد که داشتن پاهای کوچک به‌عنوان یک «ارزش» در خانواده‌های سنتی به شمار آید؛ به‌این‌ترتیب، مرسوم شد که پاهای دختران جوان بسته شود تا کوچک بمانَد. اصطلاح «پاهای سوسنی» برای توصیف پاهای کوچک به کار می‌رفت و در جامعهٔ چین باستان نشانگر زیبایی و سمبل اصالت و طبقهٔ اجتماعی بالا به شمار می‌آمد. فرایند بستن پاهای دختران بین سنین سه تا یازده سالگی آغاز می‌شد. ابتدا پای کودک با آب داغ شسته و ماساژ داده می‌شد، بعد تمامی انگشت‌ها به جز انگشت شصت شکسته شده به سمت داخل پا برگردانده و فشرده می‌شدند؛ سپس پا را در همین حالت با نوارهای پارچه یی محکم می‌بستند. این عمل موجب جلوگیری از رشد پا بیش از ۱۰ سانتیمتر می‌شد. سپس انگشت‌های شصت را در راستای پا کشیده می‌شکستند. بانداژ پارچه یی از انگشتان تا قوزک پا محکم پیچیده می‌شد تا انگشتان را در جای خود نگه دارد.
بعد از گذشت دو یا سه سال پاهای کودک آنقدر کوچک می‌شدند که در کفش‌هایی که تنها ۳ اینچ یا تقریباً ۵\۷ سانتی‌متر طول داشتند جای می‌گرفتند. این کفش‌های کوچک که «کفش‌های نیلوفری» نامیده می‌شدند از جنس ابریشم بودند و با قلابدوزی‌های زیبا تزیین می‌شدند. در نتیجه این محدود کردن و بستن، پاها بشدت از فرم افتاده و راه رفتن با آنها بسیار دردناک می‌شد. در بسیاری از مواقع نیز انگشتان پا قطع می‌شدند زیرا بانداژ آنچنان محکم بسته شده بود که مانع از رسیدن خون به انگشتان می‌شد.
هدف از بستن پاها، متمایز کردن زنان طبقه بالای جامعه از زنان عادی و همین‌طور جلوگیری از «انحراف» زنان بود. بستن پاها کنترل زنان را آسان‌تر می‌کرد زیرا درد ناشی از آن چنان شدید بود که حتی طی کردن مسافت‌های کوتاه را بدون یاری دیگران ناممکن می‌ساخت. دربین طبقات بالای جامعه چین، اگر دختری فاقد پاهای کوچک بود، احتمال یافتن همسری مناسب برای او بسیار ضعیف بود. رسم بستن پاها ادامه پیدا کرد تا زمانی که سلسله مانچو در سال ۱۹۱۱ سرنگون شد. با شکل گیری جمهوری جدید، پس از گذشت یک هزار سال این رسم غیرقانونی اعلام شد. ... ادامه مطلب
رسم عجیب بستن پاها

پیوند انسان با طبیعت و آب

سیزده به در آخرین مراسم از آیین‌های نوروزی پس از گذراندن چند روز آداب و رسوم مانند خانه تکانی، چهارشنبه سوری، تحویل سال، سفره هفت سین و دید و بازدید است.
ایرانیان از روزگاران قدیم پس از دوازده روز جشن و شادی آن هم به یاد دوازده ماه سال، روز سیزدهم نوروز را که روز فرخنده‌ای می‌دانستند، به باغ و صحرا ... ادامه مطلب
پیوند انسان با طبیعت و آب

پخت آش شنبه سال در شهرستان انار

نماینده اداره کل میراث فرهنگی،صنایع دستی و گردشگری استان کرمان در شهرستان انار گفت: به مناسبت اولین شنبه سال جدید، آش شنبه سال در شهرستان انار پخته می‌شود.
به گزارش ایسنا، محسن منصورابادی با اشاره به پخت آش شنبه سال در انار که به مناسبت اولین شنبه سال جدید انجام می‌شود، افزود: پخت آش شنبه سال یکی ... ادامه مطلب
پخت آش شنبه سال در شهرستان انار

زردی من از تو، سرخی تو از من

چهارشنبه‌سوری یکی از جشن‌های ایرانی است که در شب آخرین چهارشنبه سال (سه‌شنبه شب) برگزار می‌شود.
در شاهنامه فردوسی اشاره‌هایی درباره بزم چهارشنبه‌ای در نزدیکی نوروز وجود دارد که نشان دهنده کهن بودن جشن چهارشنبه‌سوری است. مراسم سنتی مربوط به این جشن ملی، از دیرباز در فرهنگ سنتی مردمان ایران زنده نگاه ... ادامه مطلب
زردی من از تو، سرخی تو از من

روز «ماخا بوچا» در تایلند

تصاویری که می‌بینید مربوط به روزی می‌شود که هزاران راهبان بودایی تایلند در کنار هم جمع شده‌اند تا در جشن روز ماخا بوچا در سکوت به عبادت بپردازند.
این راهبان در روز 11 فوریه در معبد وات فرا داماکایا، مقرر در شمال تایلند لباس‌های نارنجی سنتی خود را بر تن کردند و در فضای آزاد هزار هکتاری این معبد با ... ادامه مطلب
روز «ماخا بوچا» در تایلند

مرگبارترین رسم محلی در دنیا

هر روستا یا شهر رسم و رسومات خاصی دارد که از گذشته در میان آن‌ها بوده است و سالانه شهروندان سعی می‌کنند این رسم را اجرا کنند و یاد گذشته‌ها را زنده نگه دارند.
رسم‌های محلی غالبا مربوط به کارهایی است که در گذشته انجام می‌شده است، برای مثال جمع کردن یک محصول خاص در روزی مشخص یا کشتی‌های محلی که نشانه ... ادامه مطلب
مرگبارترین رسم محلی در دنیا

زنانی با گوشواره هایی بزرگ و صورتهای خال کوبی شده

طبق یک سنت قدیمی، دختران قبیله چانه در میانمار چهره‌های خود را خالکوبی می‌کنند تا اینکه ربوده نشوند.
در میان مردم این قبیله افسانه ای قدیمی وجود دارد که براساس آن پادشاهی باستانی دختران قبیله را می‌دزد تا با آنها ازدواج کند؛ برای همین دختران چانه در سن 12 تا 14 سالگی با آویزان کردن گوشوارهای بزرگ ... ادامه مطلب
زنانی با گوشواره هایی بزرگ و صورتهای خال کوبی شده

زیبایی‌های کریسمس در کشور ژاپن

سال نوی میلادی برای ژاپنی‌ها تعطیلاتی مبارک و خجسته است. سنت جشن سال نو در ژاپن با برگزاری مراسم «بوننکای» یا «آیین فراموشی سالی که گذشت» در اواخر دسامبر آغاز می‌شود و تا سوم ماه ژانویه ادامه می‌یابد. مردم ژاپن ساکن شهرها حتی دو ماه قبل از شروع تعطیلات کریسمس در رستوران‌های مخصوص برای مهمانی‌های خود , جا رزرو می‌کنند ! ... ادامه مطلب
زیبایی‌های کریسمس در کشور ژاپن

پایکوبی مکزیکی‌ها برای مردگان

این رسم سنتی از گردهمایی در قبرستانها،آوردن شرینی ،شکلات و گل برای از دست رفتگان آغاز و امروزه پوشیدن لباسهای مختلف و آرایش‌های عجیب نیز به آن اضافه شده است. این جشنواره در حقیقت ترکیبی از چندین مراسم است که در اواخر اکتبر تا اوایل نوامبر برگزار می‌شود.
در روز مردگان علاوه بر روشن کردن شمع ،تزیین ... ادامه مطلب
پایکوبی مکزیکی‌ها برای مردگان

مراسمی کم نظیر ویژه ماه محرم در لاهیجان

در این عزاداری که در ایران کم نظیر است، افراد دو قطعه چوب (کرپ) در دست دارند، با وزن مرثیه‌ی خاصی که مرثیه خوان آن را می‌خواند آنها را به هم می‌کوبند و قسمتی از مرثیه را به عنوان جواب خواننده‌ی مرثیه، تکرار می‌کنند. کرپ، تکه چوبی استوانه ای است به سنگینی 400 تا 600 گرم که از میان به دو برابر تقسیم شده ... ادامه مطلب
مراسمی کم نظیر ویژه ماه محرم در لاهیجان

اطلاعات بیشتر