تور ماسال تور ییلاق اولسبلنگاه

توسط: آفتاب کلوت (زمینی)

1 شب

۶۱۰,۰۰۰تومان

تور خلخال به اسالم

توسط: آفتاب کلوت (زمینی)

2 شب

675,۰۰۰ تومان

تور جواهردشت

توسط: آفتاب کلوت (زمینی)

2 شب

۷۳۵,۰۰۰ تومان

تور جواهردشت تور جواهر دشت

توسط: آرند گشت امرداد (زمینی)

1 شب

375,000 تومان

تور ماسال ییلاق اولسبلنگاه

توسط: آرند گشت امرداد (زمینی)

1 شب

340,000 تومان

تور دیلمان و اسپیلی وسیاهکل

توسط: آفتاب کلوت (زمینی)

1 شب

۵۵۰,۰۰۰تومان

تور جواهردشت خانه محلی

توسط: آفتاب کلوت (زمینی)

1 شب

520,۰۰۰ تومان

تور گیلده تا آبشار زمرد حویق

توسط: آفتاب کلوت (زمینی)

2 شب

630,000 تومان

تور آبشار زمرد حویق VIP

توسط: آرند گشت امرداد (زمینی)

2 شب

470,000 تومان

تور دریاچه سوها تا آبشار لاتون مرداد 98 VIP

توسط: آرند گشت امرداد (زمینی)

2 شب

520,000 تومان

تور جیپ سواری تا ییلاق جواهردشت

توسط: ماهبان تور (زمینی)

1 شب

378,000تومان

تور نئور به سوباتان تور سوباتان VIP

توسط: آرند گشت امرداد (زمینی)

3 شب

950,000 تومان

تور ییلاق هلودشت تا میلاش تعطیلات مرداد 98

توسط: آرند گشت امرداد (زمینی)

1 شب

335,000 تومان

تور طبیعت گردی خلخال به اسالم VIP

توسط: آرند گشت امرداد (زمینی)

2 شب

495,000 تومان

تور ییلاق هلودشت

توسط: آفتاب کلوت (زمینی)

2 شب

۵۲۰,۰۰۰تومان

تور دریاچه نئور به ییلاق سوباتان

توسط: ماهبان تور (زمینی)

3 شب

906,750تومان

تور اسالم به خلخال

توسط: آفتاب کلوت (زمینی)

2 شب

۸۳۵,۰۰۰ تومان

تور روستای کزج و آبشار نودی تا آبگرم خلخال تور کزج 98

توسط: آرند گشت امرداد (زمینی)

2 شب

475,000 تومان

تور سوباتان تا آق اولر شهریور 98 VIP

توسط: آرند گشت امرداد (زمینی)

2 شب

550,000 تومان

تور رامسر نمک آبرود لاهیجان تور شمال پاییز 97

توسط: آرند گشت امرداد (زمینی)

2 شب

650,000 تومان

تور آبشار لاتون تور آبشار لاتون VIP

توسط: آرند گشت امرداد (زمینی)

2 شب

495,000 تومان

تور ماسوله دریاچه سقالکسار قلعه رودخان

توسط: آرند گشت امرداد (زمینی)

1 شب

395,000 تومان

تور سرعین اردبیل تور سرعین شهریور 98 VIP

توسط: آرند گشت امرداد (زمینی)

3 شب

895,000 تومان

توضیحات

ویرایش
آئین و رسوم متنوع زیارتی در استان گیلان که نمادی از پویایی معنوی خطه سرسبز شمال کشور است در وادی فراموشی قرار گرفته و باید با اطلاع رسانی صحیح این آداب و رسوم را در بین مردم زنده کرد.
زیارت در گیلان قدیم پیوسته پس از به دست آمدن محصول برنج و پیله صورت می‌گرفت به ویژه زائران روستایی گیلان پول حاصل از نوغانداری را که شغلی مقدس می‌پنداشتند بیشتر صرف هزینه سفرهای زیارتی می‌کردند.
از این رو فصل سفر به اماکن زیارتی از پائیز آغاز می‌شد و تا پایان زمستان ادامه می‌یافت و بالطبع زیارت عتبات عالیات و مکه معظمه زمان بیشتری می‌طلبید.
از ویژگیهای زیارت گیلانیهای قدیم زیارت دوره ای بود
یکی از ویژگیهای زیارت گیلانیهای قدیم، زیارت دوره ای بود. زیارت دوره یا کامل به معنای انجام یک چرخه از زیارت بقاع امامان و امامزادگان (ع) بود که از زیارت سید جلال الدین اشرف – برادر امام رضا (ع)- در آستانه اشرفیه گیلان شروع و پس از زیارت بقاع اصلی کشور یعنی شاه چراغ شیراز و حضرت معصومه (س) در قم، ...مشاهده کامل متن در نهایت زائر به آستان حرم مورد نظر خود مشرف می‌شد.
در زیارت حج هم زائر پس از یکدوره زیارت بقاع سید جلال الدین اشرف، زیارت خواهر گرامی و برادران امام رضا(ع) همچنین زیارت مشهد الرضا (ع) به خانه خدا مشرف شده و پس از پایان سفر خانه خدا، به کربلا و عتبات عالیات و سوریه می‌رفت و بقاع مطهر این اماکن مذهبی را زیارت می‌کرد.
در زیارتهای دوره ای گاه زائر مستقیم به زیارت اصلی خود که مشهد یا کربلای معلا و… بود رفته و در بازگشت از آن سفر زیارتی، سایر بقاع دیگر را زیارت می‌کرد و در نهایت به زیارت سید جلال الدین اشرف در آستانه اشرفیه می‌آمد، بر این اساس در زیارت دوره ای گیلانیان قدیم گاهی زیارت از آستانه اشرفیه آغاز و گاهی هم به آن ختم می‌شد.
شاعـــر و پژوهنده فرهنگ مردم و مردم شناس گیلانی آقای محمد بشرا در این رابطه می‌گوید : آداب تمامی سفرهای زیارتی مردم گیلان در گذشته مشترک بود. در سفر حج نیز مانند سایر زیارتهای اماکن مذهبی، ساعت سعدی به معنای خوش یمن بودن وقت سفر معین می‌شد و یکی دو روز قبل از بستن بار سفر، چاووش را خبر می‌کردند، این فرد اشعاری با محتوای زیارت خانه خدا با آواز و موسیقی خاص می‌خواند.
در شب جمعه یا یک شب مبارک (به جز شب چهارشنبه) آشنایان و خویشاوندان و همسایگان و تنی چند از بزرگان و ریش سفیدان روستا را به شام دعوت کرده و گوسفندی پروار را می‌کشتند.
در ساده‌ترین نوع پذیرایی آبگوشت یا آش نذری می‌پختند و وسایل پذیرایی شام یا ولیمه اعم از ظروف غذاخوری و وسایل پخت و پز و… را به یاری دوستان و آشنایان و همسایگان فراهم می‌کردند و میهمانان به وسیله آشنایان نزدیک زائر پذیرایی می‌شدند.
همچنین مراسم ولیمه برای طبقات بالای اجتماعی که از تمکن مالی بیشتری برخوردار بودند به صورت گسترده و مفصل از نظر کیفیت پذیرایی و تعداد میهمانان برگزار می‌شد.
اگر رفتن به سفر به صورت گروهی بود فردی که از نظر شأن و تمکن مالی در مقام بالایی قرار داشت به نیابت از دیگران مراسم ولیمه و چاووش خوانی را در منزل خود انجام می‌داد و دیگران اجازه این کار را نداشتند زیرا کسر شأن بزرگ محل محسوب می‌شد.
بدین ترتیب پیش از اذان مغرب بر سردر خانه، پرچم سیاه یا سبز که بر سرش پنجه یا علمک برنجی نصب شده بود می‌افراشتند و چاووش خوانی از پیش از اذان مغرب آغاز می‌شد و گاه شیپور مسجد روستا را نیز به خانه می‌آوردند و چند نوبتی پیش از آغاز چاووش خوانی می‌نواختند.
برآمدن چنین سرو صدایی از خانه ای در روستا نشانه عزم زیارت ساکنان آن منزل بود گرچه به سبب کوچکی آبادی همه اهالی پیش از این مراسم، ا ز راهی سفر شدن زائر یا خانواده اش باخبر بودند.
چاووشی خوانان؛ ذاکران شناخته شده شهرها و روستاها
چاووشی خوانان (چاووشان) که امروزه به ندرت یافت می‌شوند ذاکران شناخته شده ای در تمام شهرها و روستاها بودند که اشعار ویژه ای را در نعت رسول اکرم (ص) و مراثی خاندان نبوت به ویژه حضرت امام حسین (ع) و حضرت امام رضا (ع) از حفظ داشتند و این اشعار را در مراسم ویژه ولیمه دهی زائر یا در پیشگاه کاروانهای زیارتی به هنگام حرکت به سوی مقصد می‌خواندند و شنوندگان صلوات می‌فرستادند و دست برچهره خود کشیده و آرزو می‌کردند که به زودی توفیق سفر به خانه خدا و زیارت حج نصیب آنها شود.
پس از مراسم چاووش خوانی در منزل فردی که قصد زیارت به خانه خدا را داشت همه مدعوین به اتفاق زائران نماز مغرب و عشا را به جماعت می‌خواندند و پس از انجام فریضه سفره شام می‌گستردند و بعد از جمع کردن سفره، چاووشی خوانی، نوحه خوانی و احیانا سخنرانی مذهبی انجام می‌شد، مردان زائر خانواده در صدر مجلس مردان و زنان زائر در صدر مجلس زنان می‌نشستند و به سبب آنکه قرار سفر به خانه خدا را داشتند مورد احترام قرار می‌گرفتند.
مردمی که در مراسم ولیمه دهی شرکت می‌کردند چنانچه نذری داشتند به زائر می‌دادند تا آن را در حرم مطهر مدینه منوره بیندازد. گاهی نذری مردم به دور حرم برای تبرک طواف داده می‌شد و گاهی هم بالای حرم می‌گذاشتند.
مراسم ولیمه؛ حلالیت خواستن از مردم بود
یکی از دلایل مراسم ولیمه حلالیت خواستن از مردم بود که با انجام این مراسم دسترسی به همگان و حلالیت خواستن از آنها به آسانی انجام می‌گرفت.
پس از مراسم وعظ و نوحه خوانی و گاه سینه زنی و دعاخوانی اگر بزرگ خانواده هم قصد رفتن به سفر زیارتی داشت به دلیل بالابودن سن در حضور همگان توبه و وصیت کرده و یکی از نزدیکانش را به عنوان وصی خود معرفی می‌کرد.
آنگاه زمان حرکت را در سحرگاه معین می‌کردند و میهمانان به خانه‌های خود رفته و سحرگاه پس از انجام فریضه باز می‌گشتند.
گاه به سبب دوری راه روستا از محل حرکت کاروان پس از انجام مراسم ولیمه دهی، زائران درمیان دود اسپند و گذشتن از زیر قرآن به سوی وعده گاه حرکت می‌کردند. به هنگام حرکت، چاووش خوان پرچم سردر خانه را به دوش می‌کشید و پیشاپیش دوستان و آشنایان و زائران به سوی مقصد حرکت می‌کرد.
در پاره ای از روستاهای آستانه اشرفیه زمانی که زائران از منزل به قصد زیارت بیرون می‌آمدند کسی که به عنوان وصی بزرگ خانواده معین شده بود، مقداری آرد می‌آورد و کف دست خود را به آن آغشته می‌کرد و بر پشت زائران می‌زد که خدا و صاحب برکت (آرد) نگهدارشان باشد و زمانی که زائران از روستا بیرون می‌رفتند آن آرد را در “آش پشت پایی” که می‌پخت، می‌ریخت و به خانه همسایگان و آشنایان می‌فرستاد.
در مسیر راه، کسانی که صدای چاووشی خوان را می‌شنیدند از خانه‌های خود به بدرقه زائران می‌آمدند و آنان را درآغوش گرفته می‌بوسیدند و اگر نذری یا پول برای مدینه منوره یا اماکن زیارتی داشتند به زائران می‌دادند تا در زیارت دوره خود در ضریح مورد نظر بگذارند و گاه این مبلغ برای نذر نبوده بلکه به عنوان خرج راه (دسه خرج) پرداخت می‌شد و زائر می‌توانست این پولها را خرج کند اما با دریافتش موظف می‌شد به هنگام بازگشت برای پرداخت کنندگان دسه خرج سوغاتی بیاورد و در مشهد یا زیارت بقیع یا مدینه به نامشان شمع روشن کند.
اما پولهای نذری قابل خرج کردن نبود و باید همراه عریضه هایی که زائران می‌نوشتند به داخل ضریح زیارتگاه ریخته می‌شد. بدرقه کنندگان غالبا مبلغی هم به چاووش خوش صدا می‌پرداختند که متعلق به او بود.
تعدادی از آشنایان نیز سفارش خرید می‌دادند.
زائران تا کنار جاده اصلی بدرقه می‌شدند، در سفر به مشهد مقدس و عتبات عالیات آنانی که پول و تمکن بیشتری در بساط داشتند گاه چاووش را به هزینه خود به زیارت می‌بردند، دراین صورت چاووش در سراسر مدت سفر نوبت به نوبت به ویژه پیش از اذان و انجام فرایض چاووشی و مرثیه می‌خواند.
گیلانی‌ها خوردن سوغات زیارتی را برای رفع بیماریها، دردها و رنجها موثر می‌دانستند
زائران خانه خدا سوغات خوراکی را در زیارتهای مکه و مدینه طواف داده و متبرک می‌کردند و مردم خوردن این نوع سوغاتی را برای رفع بیماری و دردها و رنجها، موثر می‌دانستند.
آشنایان و نزدیکان زائر قبل از رسیدن وی از سفر، خانه را آب و جارو کرده و گوسفند پرواری می‌خریدند و بیرون خانه قوچ پرواری را می‌کشتند و گوشتش را تقسیم می‌کردند.
همچنین وصی زائر، چاووش خوانی خبر می‌کرد که با خواندنش خبر ورود زوار را به گوش اهالی روستا برساند. وقتی زائران خانه خدا از سفر زیارتی برمی گشتند به جز آشنایان نزدیک سایر مردم نیز به دیدن و استقبال آنها نمی‌رفتند و مردم روستا از سحرگاه روز بعد از رسیدن زائر از سفر حج، به دیدار وی می‌رفتند.
در گذشته رسم بود که خویشاوندان و همسایگان نزدیک و آشنایان برای زائران مجمعه قند و گلاب می‌فرستادند و این مجمعه همچنان که از اسمش پیداست، یک طبق یا خانچه حاوی یکی دو کله قند، شکر، گلاب، شیرینی و نانهای دست پخت خانگی بود.
روی این مجمعه‌ها را با پارچه گلدار می‌پوشاندند و کسی از نزدیکان فرستنده آن را برسر می‌گرفت و به خانه زائران از سفر برگشته می‌برد و تحویل می‌داد و اهل خانه نام و نشان فرستنده را می‌پرسیدند و گاه انعام کوچکی هم به آورنده می‌دادند و مجمعه را خالی کرده و در نزد خود نگه می‌داشتند.
کسی که مجمعه فرستاده بود پس از ساعتی در همان روز یا روز بعد به دیدار زائران می‌رفت.
در ورود به اتاق اندکی گلاب به دیدار کننده می‌زدند. آنگاه روبوسی و خوشامدگویی انجام می‌شد و طرفین برای هم آرزوی زیارت به خانه خدا و کربلای معلا می‌کردند و در حالیکه زائران از رویدادهای سفر و نحوه زیارت و جاه و جلال حرم مطهر پیامبر عظیم الشان در مدینه منوره و شکوه معنوی خانه خدا تعریف می‌کردند با چای و شیرینی و میوه‌های فصل از مدعوین پذیرایی می‌شد.
زائر پس از سفر از خانه خدا تا سه روز چمدان سوغات خود را باز نمی‌کرد
زائر پس از سفر از خانه خدا تا سه روز چمدان سوغات خود را باز نمی‌کرد و پیوسته وقتشان به ملاقات با میهمانانی می‌گذشت که برای خوش آمدگویی به دیدارشان می‌آمدند.
پس از گذشت سه روز بار سفر می‌گشودند و برای همه کسانی که مجمعه‌ها ی قند و گلاب فرستاده بودند بنا بر وسع خود و شان فرستنده مجمعه، سوغاتی می‌فرستادند. این سوغاتی‌ها بیشتر شامل مهر، تسبیح، سجاده، انگشتری نقره با نگین عقیق، عطر، نخودچی کشمش، نبات، قوراه پارچه، روسری یا با سفارش قبلی پارچه کفنی و … بود.
این سوغاتی در همان مجمعه قند و گلاب نهاده و برای فرستنده اش پس فرستاده می‌شد.
سوغاتی دادن به مردم توسط “سرفامچ” انجام می‌شد. سرفامچ به معنی دلاک یا سلمانی است. این فرد هم در آرایشگاه روستا و حمام حضور داشته و در تمام مجالس عزا و عروسی و مراسم عزیمت مردم به زیارت به عنوان مجلس گردان فعالیت داشت.
از آنجائیکه سرفامچ، تمام اهالی محل را می‌شناخت مجمعه‌های سوغاتی به وی داده می‌شد تا به دست افراد مورد نظر رسانده شود. گاه زائران، سوغاتی‌های کوچکتر از قبیل مهر و تسبیح و سجاده و عطر و نخودچی کشمش را فی المجلس در زیردستی نهاده و به دیدارکنندگانی که در موقع عزیمت به سفر زیارتی به آنان دسه خرج پرداخته بودند، می‌دادند.اگر آشنایانی از راههای دور به دیدار زائر خانه خدا می‌آمدند و بازگشتشان بلافاصله مقدور نبود ناهار یا شام را میهمان خانواده از سفربرگشته بودند که پس از پذیرایی، رهاورد متبرک خود را نیز دریافت می‌کردند و باز می‌گشتند.
باور داشتند اگر کسی زائر از راه رسیده را پیش از آنکه غبار سفر را از خود بتکاند درآغوش بگیرد و دست و صورتش را ببوسد به مثابه آن است که خود به زیارت آن مکان مقدس رفته است.
اهداء “سبزتریشه” زائران به میهمانان
زائران گاه با خرید تکه ای از پوش سبز خادمان مشهدالرضا (ع) که برای گرفتن گرد و غبار حرم استفاده می‌شود و پارچه سبزی را که پس از طواف آن در حرم امام رضا (ع) و سایر حرمهای ائمه معصومین و امامزادگان یا خانه خدا به صورت باریکه هایی موسوم به ” سبزتریشه” می‌بریدند به افرادی که دیدارشان می‌آمدند اهداء می‌کردند، مردم اعتقاد داشتند با بستن سبزتریشه به مچ دست، پا یا گردن بیمار، وی شفا می‌یابد.
گاهی زائران با خود برد یمانی می‌آوردند. این پارچه که بر روی آن آیات قرآن نوشته شده بود به عنوان رویه کفنی استفاده شده و به دور خانه خدا طوا ف داده می‌شد.
دو تکه دیگر کفن هم در محل سکونت خود زائر خریداری می‌شد.
زائران حج که به آنها حاجی می‌گفتند در اجتماع خود با به سرکردن کلاه سفید و بدون لبه ای که به آن عرقچین می‌گفتند و با خود از مکه می‌آوردند شناخته می‌شدند، این کلاه همچنین در سفر دوره ای حاجیان از کربلا یا نجف و سایر اماکن مذهبی خریداری شده و در هنگام اقامه نماز هم استفاده می‌شد.
به هر حال مردم گیلان آداب و رسوم منحصر به فردی در تمام عرصه‌های فرهنگی، اجتماعی و…از نیاکان خود به یادگار دارند که باید این میراثهای گرنمایه خلاقانه و هوشمندانه صیانت و به نسلهای آینده منتقل شود.

منبع :
http://nasirmahaleh.persianblog.ir/
http://www.gilannews.ir/
خبرگزاری مهر
عمارت کلاه فرنگی

عمارت کلاه فرن...

عمارت کلاه فرنگی از جمله آثار دوره قاجاریه شهر رشت است و در ضلع جنوبی باغ محتشم این شهر قرار دارد. این بنای چوبی حدود ۲۰۰ سال است که رطوبت ۹۵ درصدی وبرفهای سنگین و زلزله‌ها را دوام آورده و هنوز استوار بر چهره رهگذران لبخند می‌زند . این عمارت بنایی فاخر و به یادگار مانده از اواخر دوران ...

اطلاعات | نقشه
پارک جنگلی سراوان

پارک جنگلی سرا...

پارک جنگلی سراوان درنزدیکی شهرستان رشت قرار دارد و از امکاناتی همچون پارک بازی کودکان – کلبه‌های اقامتی و پارکینگ برخوردار می‌باشد. پارک جنگلی سراوان به مساحت 1487 هکتار با داشتن طبیعتی بسیار زیبا و چشمگیر در قسمت غربی جاده رشت به قزوین و در فاصله 17 کیلومتری از مرکز استان واقع گردیده ک...

اطلاعات
کاروانسرای لات

کاروانسرای لات

در مسیر جاده اصلی ارتباطی شمال کشور به مرکز، در نزدیکی شهر رشت و در منطقه سراوان، کاروانسرای قدیمی معروف به کاروانسرای لات قرار گرفته است که معماری زیبای آن نظر هر خوش ذوقی را به خود جلب می‌کند. لات در لغت به معنی زمین صاف و هموار کنار رودخانه است و به نظر می‌رسد چون این کاروانسرا در ا...

اطلاعات | نقشه
آرامگاه میرزا کوچک خان

آرامگاه میرزا ...

یونس معروف به میرزا کوچک فرزند میرزا بزرگ در سال ۱۲۵۷ ه. ش. در محله قدیمی استادسرا شهر رشت در خانواده‌ای متوسط چشم به جهان گشود. پدر و مادر وی از خاندان «رشوندی»های الموت قزوین بودند. وی سنین آغاز عمر را در مدرسه حاجی حسن واقع در صالح آباد شهر رشت و مدرسه جامع به آموختن صرف و نحو و تح...

اطلاعات | نقشه
خانه میرزا کوچک خان

خانه میرزا کوچ...

سال ۱۲۵۷ هجری شمسی، یونس استاد سرایی مشهور به میرزا کوچک خان جنگلی از مبارزان انقلاب مشروطه، رهبر جنبش جنگل و از نخستین رهبران تنها جمهوری شوروی سوسیالیستی در ایران ومشهور به جمهوری سرخ گیلان در خانه ای از شهر سبز رشت به دنیا آمد. یونس استادسرایی مشهور به میرزا کوچک خان جنگلی از مبارزا...

اطلاعات | نقشه
موزه‌ی میراث روستایی گیلان

موزه‌ی میراث ر...

موزه‌ی میراث روستایی گیلان در زمینی به مساحت حدود ٢٦٣ هکتار، در پارک جنگلی سراوان، واقع در کیلومتر ١٨ جادۀ رشت- تهران در دست اجراست. فکر تأسیس این موزه برای نخستین بار پس از زمین لرزۀ خرداد ١٣٦٩ گیلان- زنجان، که روند تخریب بناهای سنتی را شدت بخشید،توسط دکتر محمود طالقانی شکل گرفت. اما...

اطلاعات | نقشه
موزه گنجینه رشت

موزه گنجینه رش...

ساختمان موزه رشت بنایی است با قدمتی 70 ساله که در زیرزمینی به وسعت 700 متر مربع و با زیربنای 560 متر مربع در خیابان طالقانی ( بیستون ) این شهر واقع شده است. این بنا در گذشته به میرزا حسین خان کسمائی آزادیخواه، شاعر و روزنامه نگار معروف و از رجال دوره مشروطیت و نهضت جنگل تعلق داشت و در ...

اطلاعات | نقشه
خانه تاریخی قدیری

خانه تاریخی قد...

خانه تاریخی قدیری رشت نمادی از معماری دوران قاجاری می‌باشد که در ضلع شرقی محله کیاب و سبزه میدان شهر رشت قرار دارد. این ملک تا نهم تیر ماه سال 1344 در اختیار محمد حسن و نصر الله همدانی بود و در آن تاریخ به فریدون نصیری فروخته شد و او در همان سال ملک را بنام همسرش خانم اکرم قدیری کرد. ...

اطلاعات | نقشه
مشاهده تمامی جاذبه های گردشگری
لباس محلی گیلان

لباس محلی گیلا...

لباس محلـی گیـلان میـراث جهـانـی ایرانیان با زیبایی که از روح نیاکان این خاک در آن به امانت مانده اسـت باید به عنوان یک هویت ملی حفظ شود. این لباس جزو چهار لباس منتخب دنیا در المپیک جهانی شناخته شد. زنان روزگاران کهـن گیـلان بـا لـطافـت روحشان بهشت چشم را به تار و پـود پـارچـه رسوخ د...

اطلاعات
میرزا قاسمی

میرزا قاسمی

میرزاقاسمی یکی از غذاهای محلی استان گیلان است که توسط محمدقاسم خان والی حاکم رشت در زمان ناصرالدین شاه، ابداع شد و توسط وی نیز گسترش یافت و به نام او نیز اسم گذاری شد. میرزا قاسمی ( برای 4 نفر ) : بادمجان متوسط : 6 عدد ( کباب شده ) یک برش عمیق در بادمجان ایجاد کنید سپس در معرض حرارت م...

اطلاعات
باقالا قاتق ( باقلا قاتق - باقالی قاتق - خورش باقلا )

باقالا قاتق ( ...

باقالا قاتق مواد لازم: (برای 4 نفر) باقالی خشک کشاورزی(پاچ باقلا رشتی)=100 گرم شوید(شبت) خشک= 2 قاشق غذاخوری سیر= 3 الی 4 حبه تخم مرغ =2 عدد روغن= 2 قاشق غذاخوری آب= 2 لیوان زردچوبه-نمک- فلفل= به میزان دلخواه طرز تهیه: ابتدا باقالی خشک را 5 الی 6 ساعت قبل (معمولا یک شب تا ص...

اطلاعات
گویش گیلانی (گیلکی)

گویش گیلانی (گ...

یکی از شعبات زبان فارسی میانه (پهلوی) زبان رایج مردم ایران در دوره پیش از اسلام است. به گزارش خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) - منطقه گیلان، ابراهیم پور داوود در مقدمه‌ای که در سال 1332 خورشیدی بر اولین فرهنگ گیلکی تالیف دکتر منوچهر ستوده نوشته، درباره‌ی گویش گیلکی نوشت: لهجه‌ی گیلکی ...

اطلاعات
ترشی تره

ترشی تره

ترشی تره یکی از غذاهای خوشمزه وگیاهی گیلان میباشد. مواد لازم : جعفری، گشنیز،تره ،اسفناج، برگ چغندر : ۱ کیلو برنج : ۱ قاشق غذاخوری آب :۱ پیمانه آب غوره یا آب نارنج:۱ پیمانه( ازگوجه سبزکوچک ترش هم می‌توان بجای ترشی در ابتدا داخل سبزی‌ها ریخت تا ترش مزه شود) سیر: ۱ بوته ویا برگ سیر...

اطلاعات
کباب ترش

کباب ترش

1-یک کیلو گوشت گوساله کبابی (ترجیحا فیله که چرب باشه ، اگر چربی دوست دارید ،آخه بعضی‌ها چربی گوشت رو دوست ندارند ولی من تا چربی نداشته باشه نمیخورم . گوشتتان هم بیات شده باشه یعنی یکی دو روز توی یخچال بمونه تا خوشمزه‌تر و نرم‌تر بشه ، گوشت تازه خیلی سفته ) این نکته رو هم یادآور میشم که ...

اطلاعات
پنیر برشته

پنیر برشته

در دسته‌بندی غذاهایی از نوع کوکو و املت، نوعی غذای محلی به نام «پنیر برشته» در بین اهالی شمال کشور هوادار دارد . مواد لازم برای ۲ تا ۳ نفر: پنیر صبحانه : ۱۵۰ تا۲۰۰ گرم شوید تازه ساطوری شده: ۲ قاشق سوپخوری پرویا ۱ فاشق مرباخوری سر خالی هم شوید خشک برگ سیر تازه اگر در دسترس بود یک قا...

اطلاعات
رشته خوشکار

رشته خوشکار

رشته خوشکار شیرینی مخصوص گیلانی‌ها که واقعا خوشمزه ودلچسب است که معمولاً آن را با چای می‌خورند. چرب و خیلی شیرین است. مغازه‌هایی که رشته خوشکار می‌فروشند آن را پیش رویتان تهیه و سرخ می‌کنند و داغ و برشته تحویلتان می‌دهند. مواد لازم: آب: 4 پیمانه مغز گردو چرخ شده: 100 گرم مغز هل س...

اطلاعات
مشاهده تمامی آداب و رسوم
ماهی سفید

ماهی سفید

ماهی سفید (از خانواده کپورماهیان) یکی از انواع ماهی‌های شمال ایران است که در دریای خزر و رودخانه‌های استان‌های گیلان و مازندران یافت می‌شود. این نوع ماهی از مرغوب‌ترین انواع ماهی شمال به حساب می‌آید. گرچه مزهٔ گوشت آن بسیار محبوب است سرو آن خالی از دشواری نیست چرا که استخوان‌های بسی...

اطلاعات
ازگیل یا کونوس

ازگیل یا کونوس

کُنوس بِچِم یه پرپره می‌داهونه آو دِکَتَی کُنوس یا اَزگیل با نام علمی Mespilus germanica ، میوه‌ای است از خانواده گلسرخیان از سرده‌ی ازگیل‌ها (Mespilus) ، هم خانواده با سیب و گلابی و از جمله میوه هایی است که با فرهنگ گیلان عجین شده است و هر جا سخن از کُنوس به میان می‌آید به دنبال آن گی...

اطلاعات
تمشک یا بولوش

تمشک یا بولوش

میوه ای شبیه شاه توت و توت فرنگی است و به رنگ زرد یا سرخ مایل به سیاه یافت می‌شود. میوه تمشک ترش مزه بوده و به صورت خام یا پخته، شربت، کمپوت و ... خورده می‌شود.بوته تمشک در مناطق گرم و مرطوب، در جنگلها و صحراها می‌روید و گاهی آن را می‌کارند. تمشک درختچه‌ای از تیره گل سرخیان است که به ح...

اطلاعات
رشتی دوزی

رشتی دوزی

قلاب دوزی رشت که به رشتی دوزی معروف است یکی از هنر‌های اصیل بانوان شهر رشت در حال حاضر میباشد.قلابدوزی یکی از قدیمی‌ترین صنایع دستی شهر رشت است و عبارت است ازتزیین پارچه‌های ارزنده‌ی ضخیم از طریق رودوزی. بدین ترتیب که زمینه‌ی پارچه به وسیله‌ی نخ‌های ابریشمین تزیین می‌گردد. به عبارت دی...

اطلاعات
حصیر بافی

حصیر بافی

حصیر بافی یکی از هنرهای دستی اصیلی است که در بافت آن علاوه بر ذوق و هنر، عشق به طبیعت نیز موج می‌زند. این هنر از صنایع دستی و خانگی بسیار رایج در استان گیلان است و تولید انواع سبدها و حصیرها در اکثر نقاط این استان رواج دارد . حصیر در اندازه‌ها و شکل‌های مختلف بافته می‌شود و مصارف گوناگ...

اطلاعات
ماست گیلانی

ماست گیلانی

تهیه ماست کم چرب و چکیده به روش گیلانی که در گذشته بیشتر معمول بود، در زمان قدیم ماست فروش‌ها ماست کوزه ای را که خیلی هم چرب بود را از روستا یی‌ها در بازار روز می‌خریدند. سپس آن را داخل این خمره که به زبان محلی (نِرخه یانِره) نیز می‌گفتند می‌ریختند و کمی آب به آن اضافه می‌کردند بعد چ...

اطلاعات
صندوق بولاکی

صندوق بولاکی

صندوق بولاکی ، نوعی صندوق زیبا و پر نقش و نگار و خوش رنگ است که در تجارت با روس‌ها و در زمان امپراتوری تزارها به گیلان راه پیدا کرده است . مهاجرانی که با این اشیا وارد رشت می‌شدند ، در کاروانسرایی به نام « شالچی » اطراق می‌کردند و برای امرار معاش ناچار به کار بودند ، برخی از آنها به س...

اطلاعات

رسم علم بندی ماسوله

غالب آئین‌های محرم گیلان رنگ کهن دارند از جمله طشت گذاری غرب گیلان تا علم بندی ماسوله در غروب ششم محرم، از تعزیه عاشورای ضیابر تا چهل منبر لاهیجان، از علم واچینی شاه شهیدان تا کرنانوازی رودسر.
شب هفتم محرم، شبی است که مراسم تاریخی مذهبی علم بندی ماسوله در آن برگزار می‌شود و این مراسم تاریخی و مذهبی ... ادامه مطلب
رسم علم بندی ماسوله

اطلاعات بیشتر...
[posttitle]

[posttitle]

[postbody]

مشاهده مطلب