آب و هوا

توضیحات

ویرایش

چین پرجمعیت‌ترین کشور جهان محسوب می‌شود که پهنه وسیعی از آسیای مرکزی و خاوری را دربر گرفته است. این کشور در شرق قاره آسیا واقع شده است.
این کشور عظیم از شمال به مغولستان، از شمال خاوری به کشور روسیه،از خاور به کشور کره شمالی، دریای زرد و دریای چین شرقی، از جنوب به دریای چین جنوبی، کشرو ویتنام، لائوس، میانمار(برمه)، هند، بوتان و نپال، از غرب به کشورهای هند، پاکستان، افغانستان، تاجیکستان، قرقیزستان، و از شمال غربی به کشور قزاقزستان محدود است. چین دارای کهن‌ترین تمدن بشری است و پیشینه فرهنگی آن به هزاران سال قبل برمی‌گردد. نظام اجتماعی آن در ۳۵۰۰ سال پیش تثبیت گردیده است. قرنهاست که تمدن چین دارای شهرت خاص و عام است.
جمهوری مردمی چین با حدود ۹٫۶ میلیون کیلومتر مربع سومین یا چهارمین کشور وسیع دنیا و دومین کشور بزرگ دنیا از نظر وسعت خاکی (بدون احتساب آب‌های داخلی) است.
چین چشم‌انداز طبیعی متنوعی دارد، از استپ‌های جنگلی و بیابان‌هایی چون گبی و تکله‌مکان در ناحیهٔ خشک شمالی نزدیک به مغولستان و سیبری ِ روسیه گرفته تا جنگل‌های زیرگرمسیری در سرزمین‌های مرطوب جنوبی نزدیک به ویتنام، لائوس و برمه. مناطق غربی کشور ناهموار است و رشته‌کوه‌های هیمالیا و تیان شان مرز طبیعی آن را با هند و آسیای میانه ترسیم می‌کنند. در مقابل، نواحی شرقی این کشور کم‌ارتفاع است و با ساحلی به طول ۱۴٫۵۰۰ کیلومتر در جنوب شرقی با دریای جنوب چین و در شرق با دریای شرق چین همسایه‌است که در سوی دیگرش تایوان، کره و ژاپن قرار گرفته‌اند.
چین در طول تاریخ تحت تأثیر مذاهب و مکاتب فکری مختلفی بوده‌است. به طور تاریخی سه مکتب اصلی این کشور کنفوسیوس‌گرایی، بودایی، و تائویی بوده‌اند که هر یک تأثیر به‌سزایی در شکل‌گیری فرهنگ چینی گذاشته‌اند. در سنت‌های مذهبی و بومی عناصری از هر سه آنها دیده می‌شود. تحقیقی که در سال ۲۰۰۸ در روستاهای ۶ استان مختلف انجام شد به این نتیجه رسید که:
«بیش از دوسوم کل افرادی که خود را مذهبی می‌دانستند یعنی ۳۱ درصد کل افراد، نمی‌توانستند مشخص کنند که پیرو چه مذهبی هستند... آنها معتقد بودند که نیروهای فراطبیعی بر سرنوشت انسان تسلط داشته یا بسیار تاثیرگذارند و باور داشتند که سرنوشت آنها با پیشکش قربانی به خدایان یا ارواح نیاکان قابل تغییر است. این نوع باورها و سنت‌ها ریشه عمیقی در فرهنگ سنتی چینی و عرف جوامع محلی داشتند»
تحقیقات مختلف در مورد اینکه چه میزان از چینی‌ها مذهبی هستند، نتایج متفاوتی داشته‌است. یک تحقیق در سال ۲۰۰۷ به این نتیجه رسیده که تنها ۳۱ درصد چینی‌های بالای ۱۶ سال به مذهب اعتقاد دارند اما تحقیق دیگری در سال ۲۰۰۶ میزان بی‌دینی در چینی‌ها را ۴۶ درصد برآورد کرده است.
نظرسنجی دیگری از گروه تحقیقاتی هوریزون در سال ۲۰۰۷ نشان داد که ۱۱ تا ۱۶ درصد چینی‌ها خود را بودایی، ۳ تا ۴ درصد مسیحی و یک درصد مسلمان معرفی می‌کنند.
چین در طول تاریخ تحت تأثیر مذاهب و مکاتب فکری مختلفی بوده‌است. به طور تاریخی سه مکتب اصلی این کشور کنفوسیوس‌گرایی، بودایی، و تائویی بوده‌اند که هر یک تأثیر به‌سزایی در شکل‌گیری فرهنگ چینی گذاشته‌اند. در سنت‌های مذهبی و بومی عناصری از هر سه آنها دیده می‌شود. تحقیقی که در سال ۲۰۰۸ در روستاهای ۶ استان مختلف انجام شد به این نتیجه رسید که:
«بیش از دوسوم کل افرادی که خود را مذهبی می‌دانستند یعنی ۳۱ درصد کل افراد، نمی‌توانستند مشخص کنند که پیرو چه مذهبی هستند... آنها معتقد بودند که نیروهای فراطبیعی بر سرنوشت انسان تسلط داشته یا بسیار تاثیرگذارند و باور داشتند که سرنوشت آنها با پیشکش قربانی به خدایان یا ارواح نیاکان قابل تغییر است. این نوع باورها و سنت‌ها ریشه عمیقی در فرهنگ سنتی چینی و عرف جوامع محلی داشتند»
تحقیقات مختلف در مورد اینکه چه میزان از چینی‌ها مذهبی هستند، نتایج متفاوتی داشته‌است. یک تحقیق در سال ۲۰۰۷ به این نتیجه رسیده که تنها ۳۱ درصد چینی‌های بالای ۱۶ سال به مذهب اعتقاد دارند اما تحقیق دیگری در سال ۲۰۰۶ میزان بی‌دینی در چینی‌ها را ۴۶ درصد برآورد کرده است.
نظرسنجی دیگری از گروه تحقیقاتی هوریزون در سال ۲۰۰۷ نشان داد که ۱۱ تا ۱۶ درصد چینی‌ها خود را بودایی، ۳ تا ۴ درصد مسیحی و یک درصد مسلمان معرفی می‌کنند.
چین تا دوران سلسله مینگ از کشورهای پیشرو دنیا در زمینه علم و فناوری بود. کاغذسازی، چاپ، قطب‌نما و باروت چهار اختراع بزرگ چینی‌ها هستند که بعدها به دیگر نقاط آسیا و اروپا گسترش یافتند و ریاضیدانان چینی نخستین کسانی بودند که از اعداد منفی استفاده می‌کردند. اما در قرن هفدهم جهان غرب از نظر پیشرفت علمی و تکنولوژیکی کاملاً چین را پشت سر گذاشته بود.
شکست‌های چندباره چین از قدرت‌های غربی در قرن نوزدهم موجب شد تا جنبشی اصلاح‌گرایانه برای ترویج علوم مدرن در این کشور شکل گیرد. کمونیست‌ها از هنگام به قدرت رسیدن در سال ۱۹۴۹ تلاش کردند تا علم و تکنولوژی را به شیوه برنامه‌ریزی مرکزی شوروی سازماندهی کنند. حکومت چین از هنگام پایان انقلاب فرهنگی، سرمایه‌گذاری قابل توجهی را در زمینه پژوهش‌های علمی به عمل آورده و تنها در سال ۲۰۱۱ بیش از ۱۰۰ میلیارد دلار برای تحقیق و توسعه علمی هزینه کرده‌است. دانشمندان متولد چین تاکنون چهار بار برنده نوبل فیزیک و یک بار برنده نوبل شیمی شده‌اند اما تمام آنها مدارک دکترای خود را در غرب دریافت کرده و تحقیقات منجر به دریافت جایزه خود را در کشورهای غربی انجام داده‌اند.
چین به سرعت در حال توسعه سیستم آموزشی خود با تأکید بر رشته‌های علوم، مهندسی و ریاضیات است. چینی‌ها در سال ۲۰۱۱ دومین منتشرکننده مقالات علمی در دنیا بوده‌اند و شرکت‌هایی چون هواوی و لنوو از شرکت‌های پیشرو دنیا در زمینه‌های ارتباطات و کامپیوترهای شخصی هستند. ابرکامپیوترهای چینی اکنون از پرقدرت‌ترین‌ها در دنیا به شمار می‌آیند و استفاده از ربات‌های صنعتی رشد قابل توجهی داشته‌است.
برنامه فضایی چین نیز یکی از فعال‌ترین برنامه‌های فضایی دنیا و مایهٔ غرور ملی چینی‌هاست. این کشور در سال ۱۹۷۰ نخستین ماهواره خود را به فضا فرستاد و پنجمین کشوری شد که به طور مستقل این کار را انجام می‌دهد. آنها در سال ۲۰۰۳ سومین کشوری شدند که به طور مستقل انسان‌هایی را روانه فضا می‌کنند و در سال ۲۰۱۱ ماکت ایستگاه فضایی خود را رونمایی کردند که قرار است در دهه ۲۰۲۰ به فضا ارسال شود.
چین برای کنترل رشد سریع جمعیت کشور از سال ۱۹۷۹ برنامهٔ کنترل جمعیت سختگیرانه‌ای را با نام سیاست تک‌فرزندی را آغاز کرد. این سیاست به هر خانواده تنها اجازه داشتن یک فرزند را می‌داد. البته استثناهای زیادی هم برای آن در نظر گرفته شده‌است. اقلیت‌های قومی (همه اقوام بجز قوم هان) از آن مستثنی شده و اجازه داشتن فرزند دوم و حتی سوم را دارند. در بسیاری از روستاها هم برای افرادی که فرزند اولشان دختر یا معلول باشد اجازه داشتن فرزند دوم داده شده‌است. در سال ۲۰۱۳ این سیاست تا حد زیادی تلطیف شده و به خانواده‌هایی که یکی از والدین خودش تک‌فرزند بوده‌است اجازه داشتن فرزند دوم را می‌دهد. با این حال مقاومت‌هایی در مقابل این سیاست به ویژه در روستاها صورت گرفته که برای نیروی کار کشاورزی به فرزند نیاز داشته و به طور سنتی به داشتن فرزند پسر علاقه دارند.
سیاست تک‌فرزندی در کاهش رشد جمعیت چین مؤثر بود و نرخ رشد کشور را در سال ۲۰۱۳ به ۰٫۴۶٪ رساند اما تبعات ناخواسته‌ای هم داشت. ترجیح سنتی برای داشتن فرزند پسر موجب شد تا توازن جنسیتی کشور برهم بخورد. بر اساس سرشماری سال ۲۰۱۰ نسبت جنسی در هنگام تولد ۱۱۸ پسر به ازای ۱۰۰ دختر است که بسیار بالاتر از میزان طبیعی ۱۰۵ به ۱۰۰ محسوب می‌شود.
قانون منسوخ‌شده تک‌فرزندی در چین که از سال ۱۹۷۹ میلادی وضع شده بود، باعث شده است جمعیت این کشور حدود ۴۰۰ میلیون نفر کمتر از تعداد کنونی (۲۰۱۵) باشد.

منبع:http://www.asemooni.com/
fa.wikipedia.org

روستایی با زنان مو بلند

روستای هوانگ لو در چین ، روستایی در نوع خود عجیب محسوب می‌شود ، چرا که میانگین طول موهای زنان در این روستا 1 متر و 70سانتیمتراست.
در این روستا تمامی زنان دارای موهای بلند بوده و حتی از روی مدل بستن موهایشان توسط اهالی روستا شناخته می‌شوند.
بر اساس سنت‌های این روستا ، مو برای زنان نوعی ارزش تلقی ... ادامه مطلب
روستایی با زنان مو بلند

غاری با 100 نفر جمعیت !

روستای ژونگ دونگ یکی از عجیب‌ترین روستاهایی است که بشر در طول تاریخ کشف کرده است.
روستای ژونگ دونگ در غاری عظیم و بزرگ بناشده که محل جغرافیایی و عدم دسترسی افراد عادی به این روستا سبب شده تا عنوان یکی از دست نخورده‌ترین روستاهای جهان را به خود اختصاص دهد.
شهر گوئیژو (Guizhou) مکانی است که روستای ... ادامه مطلب
غاری با 100 نفر جمعیت !

دروازه ای به بهشت

دروازه بهشت که به «روح ژانجیاجی» نیز شهرت دارد، پلی به ارتفاع ۱۵۲۰ متر است که روی کوه تیانمن چین ساخته شده تا بازدیدکنندگان نمایی کامل از پارک جنگلی را پیش رو داشته باشند.بدترین بخش برای گذر از این پل، عبور از دست‌کم ۹۹۹ پله است که از طریق آنها می‌توان به بلندترین قسمت پل رسید؛ این به معنی راه رفتن روی ... ادامه مطلب
دروازه ای به بهشت

مرد فلفل خوار

یک مرد چینی از یک روستای کوچک در چین، لقب پادشاه فلفل تند قرمز را از آن خود کرده است. او تمایل شدیدی به خوردن فلفل تند دارد.
آقای لی یونگ چی در روستای چاولی چین زندگی می‌کند. او هر روز دو کیلو و نیم فلفل تند می‌خورد و این کار به عادت غذایی او تبدیل شده است. او حتی هر روز صبح از فلفل تند برای شستن ... ادامه مطلب
مرد فلفل خوار

شهر خیالی کوتاه قامتان چینی!

با شهر خیالی کوتاه قامتان چینی! شهر کوتاه قامتان در چین آشنا شوید. آدم هایی که تصمیم گرفتند تا با روش خاص خود با جهان پیرامون روبرو شوند و از دنیایی که بعضی با تمسخر به آنها می‌نگریستند خارج شده و قدم به دنیای دیگری بگذارند. گروهی از کوتاه قامتان در چین شهر مخصوصی برای خود تأسیس کرده اند و در آرامش و به دور از آدم هایی که اغلب به طرز ناشایستی با آنها برخورد می‌کنند، زندگی می‌نمایند. این شهر یک شهر عادی نیست، بلکه یک شهر سیاحتی معروف است که گردشگران بسیاری از سراسر دنیا برای دیدنش راهی چین می‌شوند. هر شهری در دنیا زیبایی‌ها و جذابیت‌های خاص خودش را دارد و ویژگی شهر کوتاه قدان چینی این است که وقتی پا به شهر می‌گذاری به سرعت احساس می‌کنی که قدم در یک شهر خیالی گذاشته ای که در نهایت جذابیت و زیبایی است. در این گزارش به شهر کوتاه قامتان چینی سفر کنید.
جغرافیای این شهر خاص
روستای یانگسی سیچوان که به شهر کوتاه قامتان شهرت دارد در استان «یون نان» جنوب غربی چین قرار دارد. این شهر در سال ۲۰۰۹ میلادی از سوی کوتاه قدهایی تأسیس شد که ساکن کوه‌های کنمینگ بودند. اغلب آنها و جمعیتی بیش از صدها تن در این منطقه از سندرم کوتاه قدی هیپوفیز رنج می‌بردند. این حالت زمانی رخ می‌دهد که هیپوفیز قادر به تولید مقدار کافی هورمون رشد در دوران کودکی نباشد. سن اغلب آنها از ۲۸ تا ۵۰ سال است و قد آنها هم بیش از ۱۳۰ سانتیمتر نیست.
شهر چه شکلی است؟
شهر از همه امکانات رفاهی و خدمات عمومی برخوردار است. همه امکانات در این شهر وجود دارد از مغازه‌ها و رستوران گرفته تا اداره‌ی بهداشت و روابط عمومی، مدارس و بیمارستان ها. نمای خانه‌های شهر متفاوت است. خانه‌های کوچک قارچ شکل که با جثه ساکنانش تناسب دارد، چیزی شبیه خانه اسمورف ها. این خانه‌ها به شهر شکلی خیال انگیز و جادویی داده اند که هر بیننده ای را به خود جذب می‌کند.
سیستم زندگی در شهر کوتاه قدها
ساکنان شهر به نمایش‌های آکروباتیک، موسیقی، رقص، ورزش و...مشغول هستند تا گردشگرانی هم که به آنجا می‌روند بتوانند با تماشای هنرمندی آنها در زمینه‌های مختلف تجربه‌های متفاوت و جالبی به دست آورند. ساکنان شهر چهره ای خندان دارند و با دسته گل به استقبال مهمانان شهر می‌روند. آنها لباس‌های عجیب و غریب پوشیده اند، لباس هایی شبیه قهرمانان داستان‌های کهن که قدرت‌های مافوق طبیعی داشتند. آنها یک امپراتور هم دارند که خودشان انتخاب کرده اند که نگهبانانش از او محافظت می‌کنند. شهر عجیب پلیس و آتشنشانی هم دارد.
هدف از تأسیس شهر کوتاه قامتان
پر واضح است که هدف از بنای شهر کوتاه قامتان جذب گردشگر بوده است، اما بسیاری از افرادی که در آنجا زندگی می‌کنند می‌گویند که هدف اصلی از این کار، متوقف کردن تبعیض و ظلمی است که با زندگی در میان افراد با قد طبیعی به آنان روا می‌شود. با وجود این که گزارش‌های مختلف ساخت شهر را در ضمن برنامه‌های سیاحتی و گردشگری برمی شمرد، مردم شهر می‌گویند که با ورود به شهر خودشان از تبعیض و تمسخر فرار کرده و به جایی آمده اند که بتوانند با طیب خاطر و با آرامش و بدون حتی یک نگاه معنادار زندگی کنند. ... ادامه مطلب
شهر خیالی کوتاه قامتان چینی!

اطلاعات بیشتر...

نظر شما درباره چین

برای ارسال نظر باید وارد سایت شوید