آب و هوا

توضیحات

ویرایش

اقلیم : سرد
شهرستان دلیجان در منتهی‌الیه خاوری استان و در خاور محلات واقع شده است و به دلیل قرار گرفتن در مسیر راه ارتباطی تهران به مناطق جنوبی و اصفهان و نیز جلگه‌ای بودن وسعت یافته است. کشاورزی در شهرستان دلیجان بیش‌تر به صورت آبی و نیمه آبی مکانیزه است که برخی محصولات به صورت غرقابی و برخی دیگر به صورت جوی پشته ای (نشتی) آبیاری می‌شوند. در گذشته به دلیل عبور دلیجان‌های مسافری از این منطقه به نام دلیجان نامیده شده است. صنایع ماشینی شهرستان دلیجان کارخانه‌های چینی سازی، رنگ سازی، کاشی‌سازی، پودر رنگ‌ها و... تشکیل‌می‌دهند. بازار نراق، کاروان‌سرای دودهک، پل دودهک، غار چال نخجیر و بافت قدیمی این منطقه از جمله مکان‌های تاریخی و دیدنی شهرستان دلیجان به شمار می‌آیند.
دلیجان یکی از شهرستان‌های استان مرکزی از شمال به قم، از خاور به کاشان، از جنوب به بخش میمه استان اصفهان و از باختر به محلات محدود می‌شود. مرکز شهرستان دلیجان در ارتفاع 1528 متری از سطح دریا واقع است.
از مهم‌ترین رودهای این منطقه می‌توان قم رود، ازنا و شور را نام برد. آب و هوای این شهرستان خشک است. دلیجان در مسیر راه‌های مهم ارتباطی کشور به خصوص شهرهای بزرگ مرکزی و جنوبی واقع شده و از طریق جاده اصلی و آسفالته به سمت جنوب خاور به درازای 165 کیلومتر به اصفهان مرتبط می‌شود.
شهر قم در 80 کیلومتری شمال خاوری و شهر کاشان در 70 کیلومتری خاور دلیجان قرار دارد. هم چنین دلیجان به سمت جنوب باختری از طریق جاده، آسفالته به درازای 27 کیلومتر به محلات و 72 کیلومتر به خمین مرتبط می‌شود.
مشخصات جغرافیایی
دلیجان یکی از شهرستان‌های استان مرکزی از شمال به قم، از خاور به کاشان، از جنوب به بخش میمه استان اصفهان و از باختر به محلات محدود می‌شود. مرکز شهرستان دلیجان از نظر جغرافیایی در50 درجه و 41 دقیقه‌ی درازای خاوری و 33 درجه و 59 دقیقه‌ی پهنای شمالی و ارتفاع 1528 متری از سطح دریا واقع است. از مهم‌ترین رودهای این منطقه می‌توان قم رود، ازنا و شور را نام برد. آب و هوای این شهرستان خشک است. دلیجان در مسیر راه‌های مهم ارتباطی کشور به خصوص شهرهای بزرگ مرکزی و جنوبی واقع شده و از طریق جاده اصلی و آسفالته به سمت جنوب خاور به درازای 165 کیلومتر به اصفهان مرتبط می‌شود. شهر قم در 80 کیلومتری شمال خاوری و شهر کاشان در 70 کیلومتری خاور دلیجان قرار دارد. هم چنین دلیجان به سمت جنوب باختری از طریق جاده، آسفالته به درازای 27 کیلومتر به محلات و 72 کیلومتر به خمین مرتبط می‌شود.
بر اساس تقسیمات کشوری شهرستان دلیجان دارای دو شهر دلیجان و نراق و یک بخش با نام بخش مرکزی، چهار دهستان و صد آبادی دارای سکنه‌است که از این تعداد ۲۹ آبادی دارای ۲۰ خانوار و بیشتر هستند. دهستانهای شهرستان دلیجان عبارت‌اند از:
دهستان دودهک
دهستان هستیجان
دهستان جاسب
دهستان جوشق
وجه تسمیه و پیشینه تاریخی
بنا به نوشته‌های تاریخی، دلیجان پیشین شهری بسیار بزرگ با چهار دروازه در چهار طرف بود که به دروازه‌های «قلیان»، «آتشکده»، «شاه ولی» و «کاه گندم» معروف بوده اند. عده ای معتقدند که چون دلیجان در مسیر راه‌های مهم و ارتباطی کشور به ویژه شهرهای بزرگ مرکزی و جنوبی قرار دارد از گذشته‌های دور تاکنون دارای اهمیت و قابل توجه بوده و یکی از توقفگاه‌های اصلی و مهم به شمار می‌رفته است. پیش از پیدایش وسیله نقلیه موتوری بیش‌تر از چهارپایان و درشکه استفاده می‌کردند و چون در آن زمان به درشکه دلیجان گفته می‌شد از این رو این محل «دلیجان» نام گذاری گردید. گروهی دیگر بر این باورند که دلیجان قبل از تسلط اعراب بر ایران شهری آباد به نام «دلیرگان» بوده است. بعد از تسلط اعراب بر ایرانیان حرف گاف (گ) در زبان عرب (ج) تلفظ شده و نام آن از «دلیرگان» به «دلیرجان» تغییر یافته است. بر اثر کثرت استعمال حرف (ر) به مرور حذف و به دلیجان تبدیل شده است. گستردگی شهر قدیمی دلیجان را تا نزدیکی خورهه ذکر کرده اند. مجموعه نشانه‌ها و آثار پیدا شده تاریخی مانند سفال ها، خمره‌ها و آجرهای بسیار زیبا نشان می‌دهد که دلیجان شهری بزرگ بوده است. دلیجان علی رغم ویرانی‌های ناشی از جنگ‌ها و بلایای طبیعی، به دلیل موقعیت ارتباطی و جغراقیایی به تدریج توسعه یافته و در سال 1358 به شهرستان تبدیل شده است.
ویژگیهای اقلیمی آب و هوایی شهرستان دلیجان
شهرستان دلیجان در قلمرو آب و هوایی نیمه خشک قرار دارد و مرکز آن یعنی شهر دلیجان دارای زمستانهای سرد و تابستانهای نسبتاً گرم است. متوسط بارندگی عمومی حدود ۱۰۰ میلی متر می‌باشد، که کمترین میزان بارندگی را در میان شهرستانهای استان است .
سوغات شهرستان
نبات حلوا، شکری، ارده
جاذبه‌های گردشگری این شهر شامل : کاروانسرای دودهک، پل شاه عباسی دودهک، غار چال نخجیر، شهر تاریخی نراق، بازار،آب انبار، مساجد، بافت تاریخی و امامزاده‌ها است . غار چال نخجیر از دیدنی‌های بسیار جالب منطقه است. گوشواره‌های آهکی که بر روی طاق شکل گرفته، دارای اشکال بی نظیر است . وجود هر دو مسیر آبی و خشک در این غار، امکان پیاده روی و قایق سواری را بصورت توامان فراهم کرده است.
صنایع و معادن
صنایع ماشینی شهرستان دلیجان عبارتند از کارخانه پودر سازان که به وسیله این کارخانه از سنگ‌های مخصوصی پودر تهیه می‌شود و بر حسب سفارش کارخانه‌های چینی سازی، رنگ سازی، کاشی سازی، پودر رنگ‌ها را در بسته‌های آلومنیومی عرضه می‌نمایند. از دیگر کارخانه‌ها می‌توان‌کارخانه شن و ماسه، کارخانه‌های سنگ‌بری، ملامین سازی، پارچه بافی، کارخانه گچ ماشینی و تیرچه بلوک، کوره‌های آجر پزی و کارخانه‌های موزاییک سازی را نام برد. معدن سراب راونج و معدن شن و ماسه مسیر رودخانه شور از معادن فعال شهرستان دلیجان است. از معادن غیر فعال این شهرستان می‌توان معدن سنگ رزبیده واقع در جنوب خاوری آبادی هستیجان و معدن سنگ قرمز تخته کوه واقع در شمال باختری روستای رباط ترک که در فاصله 19 و 25 کیلومتری جنوب خاوری دلیجان را نام برد. معدن خاک نسوز (چینی) واقع در مجاورت روستای مزوش و در فاصله 27 کیلومتری جنوب خاوری شهر دلیجان قرار دارد. بازرگانی یکی از مشاغل مردم شهرستان دلیجان است. صادرات این شهرستان را گردو، بادام، فندق، لوبیا سفید، انگور، آلبالو، گیلاس، تخم مرغ نطفه دار، سیب، هلو، برگه خشک شده زرد آلو، پودر سرب، قالی طرح کاشان، پودر رنگ، مرغ گوشتی، آجر، پارچه‌های چلوار و متقال، برزنت، گچ، شن، ماسه و جوز قند (نوعی شیرینی محلی) تشکیل می‌دهند.
کشاورزی و دام داری
کشاورزی در شهرستان دلیجان بیش‌تر به صورت آبی و نیمه آبی مکانیزه است که برخی محصولات به صورت غرقابی و برخی دیگر به صورت جوی پشته ای (نشتی) آبیاری می‌شوند. جهت آبیاری زمین‌های زیر کشت از قنات، چاه‌های نیمه ژرف و رودخانه‌ها استفاده می‌کنند. از عمده‌ترین فرآورده‌های کشاورزی و باغ‌داری این‌شهرستان می‌توان گندم، جو، بنشن، تره بار، گردو، بادام، فندق، سیب، آلبالو، گیلاس، زرد آلو، هلو، انگور را نام برد. دام‌داری سنتی دربیش‌تر روستاهای این شهرستان معمول بوده و دام‌های آنان شامل گوسفند، بز و گاو است. دام داری صنعتی شهرستان دلیجان مشتمل بر واحدهای گاوداری نیمه صنعتی از گاوهای بومی و دورگ، واحدهای مرغ‌داری صنعتی و گوشتی و مزرعه مرغ مادر است.
منبع :http://portal.arakmu.ac.ir/
http://edelijan.com/
http://golshn12.blogfa.com/
http://moh4mad1.blogfa.com/
http://moh4mad_1373.tebyan.net/

نمایش و چاپ مسیر

با انتخاب مبدا و مقصد میتوانید فاصله بین دو مکان ثبت شده در تیشینه را مشاهده و چاپ نمایید.

مبدا
مقصد
مشاهده مسیر

جاذبه های گردشگری دلیجان

غار نخجیر استان مرکزی

غار نخجیر استا...

در شمال شرقی شهر دلیجان، حد فاصل نراق و دلیجان در دامنه کوه مقابل غار شگفت انگیزی وجود دارد که به غار چال نخجیر معروف است. این غار که در سال 1368 کشف گردیده، آنچنان از نظر دارا بودن اشکال و پدیده‌های رسوبی و دولومیتی غنی می‌باشد که شاید بتوان آن را جزو بهترین و زیباترین غارهای جهان منظ...

اطلاعات | نقشه | مسیر
پناهگاه حیات وحش جاسب

پناهگاه حیات و...

جاسب منطقه‌ای کوهستانی در منتهی الیه جنوب شرق استان مرکزی واقع شده است و وسعت آن حدود ۱۷۱۰۰ هکتار می‌باشد. این زیستگاه حیات وحش با توجه به نزدیکی به سد ۱۵ خرداد و طبیعت چشم‌نواز منطقه یکی از نواحی مستعد طبیعت گردی و گردشگری استان مرکزی محسوب می‌شود. این دهستان در شمال دلیجان واقع گشته...

اطلاعات | نقشه | مسیر
کاروانسرای دودهک

کاروانسرای دود...

کاروانسرای دودهک در شمال شرقی محلات، در مجاورت ساحل شرقی رودخانه قم‌رود و در مسیر جاده دلیجان به دهستان خورهه (نزدیک جاده آسفالته قم به دلیجان) قرار دارد. قدمت آن را به دوران صفوی نسبت داده‌اند اما معماری آن، از سبک معماری سلجوقیان پیروی می‌کند. پل و کاروانسرا دودهک در مسیر تاریخی جاد...

اطلاعات | نقشه | مسیر
روستای واران جاسب

روستای واران ج...

دهستان جاسب یکی از دهستان‌های بخش مرکزی شهرستان دلیجان می‌باشد.این دهستان درفاصله پانزده کیلومتری شمال شرقی دلیجان و در نزدیکی سد پانزده خرداد قرار دارد که هفت آبادی را شامل می‌شود.. این منطقه از چند روستای نه چندان بزرگ مانند : واران، هرازجان، کِروگان، وشتکان، زُر، وسقونقان و روستای...

اطلاعات | نقشه | مسیر
روستای فلورد

روستای فلورد

فلورد نام روستایی با نشاط و زیبا است که در بخش مرکزی سوادکوه قرار دارد، این روستا در 7کیلومتری شهر زیرآب و در میانه‌ی یک راه روستایی که از جاده اصلی شهر سوادکوه منشعب می‌شود واقع شده است. فلورد بزرگترین روستای دهستان سوادکوه است که در مجاورت کوه‌های منطقه سوادکوه واقع شده و با حداکثر 1...

اطلاعات | نقشه | مسیر
بازار نراق

بازار نراق

شهر نراق در 15 کیلومتری دلیجان، حد فاصل شهرستان‌های قم و کاشان و در محدوده استان مرکزی قرار دارد. از آثار تاریخی ارزشمند و باقی مانده این شهر، می‌توان به بازار سرپوشیده و قدیمی آن اشاره کرد. مصالح اصلی این بازار آجر است و ساخت آن به دوران قاجار مربوط می‌شود. بازار نراق که به بازار شمس ...

اطلاعات | نقشه | مسیر
میل نراق

میل نراق

میل نراق در 7 کیلومتری شرق این شهر در گردنه‌ای موسوم به گردنه نراق در مسیر نراق - مشهد اردهال در استان مرکزی قرار دارد.این میل به صورت مخروطی شکل با مصالحی چون سنگ و ملاط ساروج و در داخل از گچ ساخته شده است. میل نراق که قدمت آن احتمالا به دوره صفویه باز‌می‌گردد، قطر کلی‌اش 6/20 سانتی‌م...

اطلاعات | نقشه | مسیر
آب‌انبار حاج مهدی

آب‌انبار حاج م...

آب انبارها از شاهکارهای معماری دوره قاجار در شهر نراق از توابع شهرستان دلیجان هستند و شهر نراق دارای بناهایی از دوره قاجار به علت نزدیک بودن به معماری کاشان از اصالت خاصی برخوردارند. عبور از کوچه‌های این شهر گویی عبور ازکوچ هایی در 500 تا هزار سال پیش است، هوای دلچسب خنک، سکوت و آرامش ...

اطلاعات | نقشه | مسیر

آداب و رسوم دلیجان

توپ چاله ای

توپ چاله ای

این بازی، از بازی‌های محلی شهرستان دلیجان می‌باشد که عموماً توسط پسربچه‌ها اجرا می‌گردد. تعدادی بازیکن چاله‌هایی کنده بعد کول یکی از بازکنان می‌شدند و سعی می‌کردند در این حالت توپ را در چاله بیاندازند. کسی که توپ در چاله‌اش می‌افتاد باید خم می‌شد تا یکی از بازیکنان سوار (کول) او شود. ...

اطلاعات

محصولات دلیجان

جوزقند ( جوزغند )

جوزقند ( جوزغن...

جوزقند نوعی میوه نیم خشک شده که درون آنرا با گردی مخصوص پر می‌کنند. انواع جوز قند عبارتست از آلویی-انجیری- گلابی-امرودی(نوعی گلابی)- الگی(نوعی هلو)-گنجونی(نوعی گلابی) این شیرینی محلی به دست بانوان هنر مند نراقی درست می‌شود . بالا بودن کیفیت مواد اولیه موجود در این نوع شیرنی و سخت...

اطلاعات

جیره جنگی سربازان صفوی ثبت ملی شد

به گزارش خبرنگار میراث فرهنگی ایسنا، «جوزغند»، گرانترین شیرینی محلی کشور که در دوره صفوی به عنوان «جیره جنگی سربازان» استفاده می‌شد، پس از هشت سال احیا، در فهرست میراث ناملموس به ثبت رسید.
محمود مرادی، شهردار شهر تاریخی نراق در گفت‌وگو با خبرنگار میراث فرهنگی ایسنا، با اعلام این خبر به روند هشت ساله‌ی احیای این شیرینی محلی اشاره کرد و گفت: با توجه به روند رو به منسوخ شدن ساخت این شیرینی محلی در منطقه‌ی «نراق» از حدود هشت سال گذشته پروژه احیای «جوزغند» در شهر تاریخی نراق و توسط شهرداری منطقه آغاز شد. نخست جلساتی با بانوان شهر نراق برگزار کردیم و پس از برگزاری هفت دوره جشنواره «جوزغند» در این شهر، حالا محصول تلاش‌های این هشت سال و هفت دوره جشنواره «احیا»، «تنوع»، «دسته‌بندی» و «ارائه به گردشگران» است.
او افزود: همزمان با گذراندن مراحل احیا، موفق شدیم پرونده ثبت ملی آن را تهیه و به شورای ثبت سازمان میراث فرهنگی و گردشگری ارسال کنیم تا این‌که چهارشنبه گذشته (30 دی) در شورای ثبت ناملموس به نام نراق و با عنوان «فن تهیه جوزغند در شهر نراق» به ثبت رسید.
وی این شیرینی محلی را گران‌ترین شیرینی محلی ایران به لحاظ کیفیت، مدت زمان پخت و مواد اولیه (که همه آن ارگانیک است)، دانست و افزود: این شیرینی محلی با دست ساخته می‌شود و کف قیمت آن 70 تا 100 هزار تومان است.
او با تأکید بر اینکه مرکز ساخت این شیرینی در نراق است و در شهرهای دیگر مانند «روستای جاسب» نیز آن ساخته می‌شود، بیان کرد: این شیرینی کاملا خانگی و دستی است و پخت ندارد، بلکه ساخته می‌شود که مراحل ساخت آن زمان‌بر است و حدود دو هفته طول می‌کشد تا فرآوری «جوزغند» انجام شود، در طول این مدت نیز باید دائم آن را در سایه و آفتاب پهن کرد.
همه خانه‌های نراق «جوزغند» می‌سازند
مرادی ادامه داد: این شیرینی به صورت حرفه‌ای و نسل به نسل توسط بانوان نراق به دخترانشان آموزش داده می‌شود. با گذشت حدود هشت سال از پروژه احیای شیرینی «جوزغند» امروز 50 کارگاه خانگی در شهر نراق شکل گرفته است، بنابراین در حال حاضر اکثر خانواده‌های نراق به صورت مستقیم یا غیرمستقیم در حال ساخت آن هستند.
او همچنین یکی دیگر از دلایل گران بودن این شیرینی را فرآوری محصولات قابل استفاده در آن در باغات نراق و توسط بومی‌های این شهر تاریخی مانند گردو، بادام، زردآلو و هلوی محلی دانست، که باعث می‌شود ارزش آن چند برابر شود.
«جوزآغند»، جیره غذایی سربازان صفوی
شهردار شهر تاریخی نراق کارکرد این شیرینی در گذشته را به عنوان یک وعده غذایی یا جیره جنگی سربازان دانست و گفت:‌در گذشته به آن «جوزآغند» به معنای «پر کردن و غنی کردن» می‌گفتند. آن زمان این محصول و موادی که انرژی بالایی داشته است، برای سربازان استفاده می‌کردند تا توان جنگیدن داشته باشند.
وی سابقه ساخت این شیرینی را مربوط به دوره صفویه دانست و افزود: سال‌هاست همه کوهنوردان نراقی، حتما «جوزغند» در کوله خود دارند.
جیره جنگی سربازان صفوی ثبت ملی شد
جیره جنگی سربازان صفوی ثبت ملی شد
جیره جنگی سربازان صفوی ثبت ملی شد

اطلاعات بیشتر...

نظر شما درباره دلیجان

برای ارسال نظر باید وارد سایت شوید
[posttitle]

[posttitle]

[postbody]

مشاهده مطلب

تمامی حقوق اين سايت متعلق به تیشینه می‌باشد.