3 1 1 2

آب و هوا

توضیحات

ویرایش
اقلیم : گرم
نام قدیم : زرنگا ،سکا
مساحت : 187502
جمعیت : 2534327
سرزمین اساطیری سیستان و بلوچستان از دو ناحیه شمال و جنوب تشکیل شده است. سیستان امروزی که قسمت شمالی استان را در برمی گیرد، در کتاب اوستا، یازدهمین سرزمینی است که " اهورامزدا " آفریده. همچنین زادگاه رستم دستان قهرمان حماسی شاهنامه فردوسی می‌باشد.
تاریخ نگاران سیستان را به گرشاسب، یکی از نوادگان کیومرث نسبت داده اند. نام سیستان از نام اقوام آریایی " سکا " اخذ شده است. " سکاها " در حدود سال 128 قبل از میلاد، سیستان ...مشاهده کامل متن را به تصرف خود در آورده و در پهنه آن استقرار یافته اند.
" نیمروز " نام دیگر سیستان است. همچنین بنای بیشتر شهرهای سیستان را به پهلوانان اسطوره ای ایران چون زال، سام و رستم نسبت داده اند. زمانی سیستان جزو متعلقات دولت ساسانی به شمار می‌آمد که به دست اردشیر بابکان فتح شد و در سال 23 هجری قمری، مسلمانان عرب این سرزمین را فتح کردند.اولین فرمانروای معروف ایرنی این سرزمین بعد از اسلام، " یعقوب لیث " صفاری بود. بعد از صفاریان، سامانیان، غزنویان و سلجوقیان نیز هریک، مدتی در این سرزمین فرمان رانده اند.سرزمین بلوچستان امروزی که ناحیه جنوبی استان را تشکیل می‌دهد، در قدیمی‌ترین اسناد تاریخی به اسم " مکا " مشهور بوده و در نوشته‌های هرودت تاریخ نگار یونانی از آن به عنوان " گدروزیا " یاد شده است.به دنبال سقوط هخامنشیان توسط اسکندر مقدونی ( 230 پ- م ) وی مسیر بازگشت خود از هند را " گدروزیا " انتخاب کرده است. پس از ساسانیان توسط اعراب مسلمان، در زمان خلیفه دوم، اکثر مردم این سرزمین بلافاصله به اسلام گرویدند.
الف:سیستان:
سیستان در گذشته‌های دور شامل کابل، رخد، کشمیر و قسمتی از پاکستان و افغانستان فعلی بود و بر اساس کتاب زرتشت، یازدهمین سرزمین آفریده شده توسط اهورامزدا است. در کتاب‌های تاریخی، از سیستان به عنوان ولایتی گسترده و آباد یاد شده و آن را با نام‌های زرنگ، سگستان، سکاستان، سکان، سکاوند، و نیمروز یاد کرده‌اند. بنیان شهر سیستان، همانند اغلب شهرهای تاریخی ایران، ریشه در اسطوره و واقعیت دارد. سیستان زادگاه کیقباد و کیکاوس پادشاهان اسطوره‌ای و رستم دستان است. سیستان نام خود را از سکاها، مردمی از گروه اقوام هند و اروپایی گرفته است. و به گواهی سالنامه‌های چینی در ناحیه‌ای که از کاشمر و آبگیر رود تا ریم آغاز گردیده در جهت غرب به باکتریا می‌رسید، سکونت داشتند.

در سال 23 هـ.ق مسلمانان به این سرزمین رسیدند، منتهی در اثر شورش و نافرمانی مردم انقلابات متعددی بروز کرد. سرانجام در زمان معاویه مردم سیستان به اطاعت کامل اعراب درآمدند و عبدالرحمن که فاتح سیستان بود، به حکومت منصوب گشت. تاریخ سیستان برای چندین نسل ظهور و خروج دسته‌ای از خوارج را که تعداد زیادی در این ناحیه و نیز خراسان مستقر شده بودند، ثبت کرده است. در این دوران سیستان ولایتی پرنعمت و پیشرفته بود. مفاخر و بزرگانی در علم و ادب را در دامان خود پروراند که به غنای تمدن اسلامی شرق این منطقه است.

ب : بلوچستان
بلوچستان امروزه، از طرف شمال به سیستان و افغانستان، از شرق به پاکستان و از جنوب به دریای عمان و از غرب به استان کرمان محدود است.
بلوچستان یا میکا براساس کتیبه‌های بیستون در عهد داریوش، مکیا یا کشور میکیی‌ها و برابر نوشته مورخین یونانی گدروزیا خوانده می‌شد و جزء ساتراپی یا استان چهاردهم بود. در زمان ساسانیان به این منطقه کوسان (Kussun) می‌گفتند. این اسامی تا پیش از اسلام رایج بود و زمانی که اعراب بر آن دست یافتند، مکران خوانده می‌شد.در تاریخ هر جا سخنی از سیستان آمده، از بلوچستان هم یاد شده است. تاریخ بلوچستان نیز، همانند سیستان، با اسطوره شروع می‌شود. فردوسی توس در شاهنامه اشاره به قوم بلوچ دارد و مردان آن را در لشکریان کیخسرو به شجاعت و مردانگی ستوده و همچنین در جای دیگر، اتحاد و اتفاق بلوچ‌ها را با اقوام گیلانی و جنگ آنان را با انوشیروان به رشتة نظم در آودره است.

به شهادت تاریخ، بلوچستان همواره تحت حکومت دولت‌های مرکزی ایران بوده و در حفظ و حراست مرزهای ایران جان برکف داشته است.
از زمان ساسانیان به بعد این سرزمین همواره جزیی از ایران محسوب می‌شد تا اینکه با دخالت بریتانیا در قرن نوزدهم میلادی عملاً به دو بخش غربی و شرقی تقسیم شد. از این به بعد بلوچستان مانند سایر ایالت‌ها و ولایت‌های کشور حکومت خان خانی داشت تا در سال 1307 ه.ش پس از شکست دوست محمد خان بارکزهی قدرت حکومت مرکزی در این خطه تثبیت شد.
این استان بیش از 11% از وسعت کل کشور را در بر می‌گیرد و از شمال به استان خراسان، از غرب به استان کرمان و هرمزگان و از جنوب به دریای عمان، از مشرق با افغانستان و پاکستان محدود است.کوه‌های سیستان و بلوچستان جزء رشته‌ی کوه‌های مرکزی ایران است، بلندترین نقطه‌ی آن در کوه تفتان دارای 4042 متر ارتفاع و پست‌ترین منطقه آن در کناره‌های دریای عمان قرار گرفته و شامل ناهمواری‌های مشرق چاله لوت و ارتفاعات دیواره شرقی چاله جازموریان است.پهنای کوهستان از شمال به جنوب افزایش می‌یابد و در فاصله ایرانشهر، کوهک، شامل دو قسمت کوه‌های سیستان و کوه‌های بلوچستان به بیشترین حد می‌رسد.

آب و هوای استان از نوع آب و هوای بیابانی است. حداکثر دمای سالانه آن بالای 40 درجه سانتی‌گراد است. زاهدان سردترین و ایرانشهر گرم‌ترین شهرهای استان است. نوسانات رطوبت، وجود بادهای موسمی همچون بادهای معروف به "صد و بیست روزه" و "باد هفتم" یا "گاوکش" و ریزش جوی و اختلاف دما در 24 ساعت به استثنای نواحی معتدل سواحل دریای عمان، شرایط خاص اقلیمی، پوشش گیاهی، جانوری، مناظر بدیعی را به وجود آورده است.
سیستان وبلوچستان در شرق با کشورهای پاکستان و افغانستان 1200 کیلو متر مرز مشترک دارد ، شمالی‌ترین حداستان ، سیستان در عرض 31 درجه و 28 دقیقه و جنوبی‌ترین آن خاک بلوچستان در 25 درجه و3 دقیقه و 45 ثانیه عرض شمالی واقع است . آب و هوای اکثر شهرهای استان ، گرم و خشک میباشد و فقط بندر چابهار دارای اقلیم گرم و مرطوب است . ناحیه سیستان در قسمت شمالی استان حوزه مسطح و مسدودی است که از آبرفتهای دلتای قدیمی و فعلی رودخانه هیرمند تشکیل شده است . ناحیه بلوچستان منطقة و سیع کوهستانی است که مرتفع‌ترین ارتفاعات آن توده خروجی تفتان باارتفاع حدود 4100 متر با قللی دارای برفهای دائمی کم است. رودخانه‌های زیادی در بلوچستان جاری است که در فصل بارندگی اکثراً پر آب شده ودامنة آنها از اواخر زمستان سرسبز و خرم می‌باشد . این استان دارای 7 شهرستان با مرکزیت زاهدان است . زابل ،‌خاش ، ایرانشهر ، سراوان ،‌نیکشهر و چابهار از دیگر شهرستان‌های آن می‌باشد.
اﺳﺘﺎن ﺳﯿﺴﺘﺎن وﺑﻠﻮ ﭼﺴﺘﺎن دارای اﻗﻠﯿﻢ ﺑﯿﺎﺑﺎﻧﯽ و ﻧﯿﻤﻪ ﺑﯿﺎﺑﺎﻧﯽ ﻣﯿﺒﺎﺷﺪ .ﻣﯿﺎﻧﮕﯿﻦ ﺑﺎرش ﺳﺎﻻﻧﻪ در اﯾﻦ اﺳﺘﺎنﺣﺪود 100ﻣﯿﻠﯽ ﻣﺘﺮوﻣﺘﻮﺳﻂدﻣﺎی آن از 22اﻟﯽ37 درﺟﻪ ﺳﺎﻧﺘﯿﮕﺮاددر ﺗﻐﯿﯿﺮاﺳﺖ .
آب‌وهوای بیشترِ شهرهای استان گرم و خشک است و فقط بندر چابهار از اقلیم گرم و مرطوب بهره می‌برد. ناحیۀ سیستان، در قسمت شمالیِ استان، حوزۀ مسطح و مسدودی است که از آبرفت‌های دلتای قدیمی و فعلی رودخانۀ هیرمند تشکیل شده است؛ اما ناحیۀ بلوچستان منطقۀ وسیع کوهستانی است که مرتفع‌ترین ارتفاعات آن، تودۀ خروجی تفتان با ارتفاع حدود ۴۱۰۰ متر و با قللی دارای برف‌های دائمیِ اندک است. رودخانه‌های فراوانی در بلوچستان جاری است که در فصل بارندگی، بیشترشان پُر آب می‌شوند و دامنۀ آن‌ها از اواخر زمستان به سرسبز و خرّمی می‌گراید.

ﮐﻮﻫﻬﺎی اﯾﻦ اﺳﺘﺎن ﺟﺰو رﺷﺘﻪ ﮐﻮﻫﻬﺎی ﻣﺮﮐﺰی اﯾﺮان اﺳـﺖ و ﺷـﺎﻣﻞ ﻧﺎﻫﻤﻮارﯾﻬـﺎی ﻣـﺸﺮق ﭼﺎﻟـﻪ ﻟـﻮت وارﺗﻔﺎﻋﺎت دﯾﻮاره ﺷﺮﻗﯽ و ﺟﻨﻮﺑﯽ ﭼﺎﻟﻪ ﺟﺎز ﻣﻮرﯾﺎن ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ . اﯾﻦ ﮐﻮﻫﻬﺎ ﺑﻪ ﻫﻢ ﻣﺘﺼﻞ ﻧﯿﺴﺘﻨﺪ ﺑﻠﮑﻪ ﺣﻮﺿـﻪ ﻫـﺎیﭘﺴﺖ داﺧﻠﯽ در ﻓﻮاﺻﻞ آﻧﻬﺎ رﺷﺘﻪ ﻫﺎی ﻣﺸﺨﺼﯽ را ﺑﻪ وﺟﻮدآورده اﺳﺖ . ﭘﻬﻨﺎی ﮐﻮﻫﺴﺘﺎﻧﯽ از ﺷﻤﺎل ﺑـﻪ ﺟﻨـﻮب اﻓﺰاﯾﺶ ﻣﯽ ﯾﺎﺑﺪ .ﻣﺮدماﺳﺘﺎن ﺳﯿﺴﺘﺎن وﺑﻠﻮﭼﺴﺘﺎن ﺑﻪ ﻟﻬﺠﻪ ﺳﯿﺴﺘﺎﻧﯽ در ﻣﻨﻄﻘﻪ ﺳﯿﺴﺘﺎن و ﺑﻠﻮﭼﯽ در ﻣﻨﻄﻘﻪ ﺑﻠﻮﭼﺴﺘﺎن ﺗﮑﻠﻢﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ و ﻟﻬﺠﻪ ﻫﺎی ﻣﮑﺮاﻧﯽ و ﺳﺮﺣﺪی در ﺷﻤﺎل ﺑﻠﻮﭼﺴﺘﺎن ﻧﯿـﺰراﯾـﺞ اﺳـﺖ . در اﯾـﻦ اﺳـﺘﺎن 99/85 درﺻـﺪﺟﻤﻌﯿﺖ آن را ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎن ﺷﯿﻌﻪ وﺳﻨﯽ ( در ﻣﻨﻄﻘﻪ ﺑﻠﻮﭼـﺴﺘﺎن ﻏﺎﻟﺒـﺎً ﭘﯿـﺮو ﻣـﺬﻫﺐ ﺗـﺴﻨﻦ ﺷـﺎﺧﻪ ﺣﻨﻔـﯽ و اﮐﺜـﺮﺳﺎﮐﻨﯿﻦ ﻣﻨﻄﻘﻪ ﺳﯿﺴﺘﺎن را ﭘﯿﺮوان ﺷﯿﻌﻪ 12 اﻣﺎﻣﯽ ) ﺗﺸﮑﯿﻞ ﻣﯽ دﻫﻨد.
سیستان و بلوچستان با گستره‌ای افزون بر هفت میلیون هکتار آب و هوایی متغیر از گرم و خشک تا معتدل سرد و کوهستانی دارد. ۴۰۰ هزار هکتار از زمینهای استان قابل کشت بوده و آب مورد نیاز نیز از ۱۱ هزار و ۳۰۰ منبع آبی شامل چاه، قنات، چشمه و رودخانه‌های هیرمند، سرباز لادیز و بمپور تامین می‌شود. سه میلیون و ۴۰۰ واحد دامی در این استان وجود دارد.

۳۰۰ کیلومتر نوار ساحلی دریای عمان و راه‌یابی به آب‌های آزاد، دریاچه هامون، چاه نیمهها و هفت هزار و ۸۰۰ منبع آبی داخلی ظرفیت‌های آبی این استان هستند.
پوشاک مردان: عمدتاً شامل دستار، سرپوش، پیراهن و شلوار است. به دستار در محل لنگوته (Longote) می‌گویند و بیشتر به رنگ سفید است. پیراهن مردان بلند و تا سر زانو است. به سه صورت چین‌دار، ساره (عربی) ترک‌دار استفاده می‌شود. نوع چین‌دار آن از کمر چین می‌خورد. معمولاً پیراهن به هر صورت که باشد، شلوارش نیز به همان صورت ساده یا چین‌دار خواهد بود. روی لباس مجالس و یا افراد مرفه ابریشم‌دوزی می‌شده است.در گویش محلی سیستان به شلوار، تمو یا تومون و به پیراهن پنر می‌گویند و نوع ترک‌دار آن را چل تریز می‌نامند که از قسمت زیر حلقة آستین به پایین حداقل از 34 ترک تشکیل شده است. همچنین مردان سیستانی جلیقه‌ای روی پیراهن می‌پوشند که به آن باسکت یا جلزقه می‌گویند. پوشاک مردان سیستانی تا حدودی به پوشاک مردم خراسان کنونی شباهت دارد.پوشاک زنان: سیستانی نیز ساده و با طرح‌هایی زیبا است. لباس زنان همچون مردان بلند و گشاد است. زنان سیستانی علاوه بر لباس سنتی و روزانة خود، نوعی لباس نیز جهت اعیاد و جشن‌ها تدارک می‌بینند که در نوع خود هنرمندانه و زیباست. از مشخصات لباس روزمره زن سیستانی، نوعی سوزن‌دوزی است که در حاشیة یقه و سرآستین لباس به کار می‌رود و در محل به آن “سیاه دوزی” گویند.این لباس از پیراهن و شلوار گشاد تشکیل می‌شود. بلندی پیراهن تا پایین زانو و دور کمر آن چین‌دار است. دستاری مستطیل شکلی نیز بر سر می‌بندند. پوشاک جشن‌ها و مراسم شاد – که امروزه کمتر از آن استفاده می‌شود- متشکل از شلواری پرچین، پیراهنی تا بالای زانو با دو چاک از دو طرف است. همچنین دامنی پرچین که به آن تمو می‌گویند و تا سر زانو است، می‌پوشند. گشادی دور دامن به 9 متر می‌رسد. دستاری که در این لباس مورد استفاده قرار می‌گیرد، سه گوش است.
از ویژگی‌های مسکن در این استان، تنوع در خانه‌های متحرک سنتی است. این سرپناه‌های موقتی و قابل حمل از‌‌آن روستاییان کم‌درآمد، عشایر و کوچ‌نشینان سیستانی و بلوچ است و بعضی از خانه‌های ثابت در ییلاق و قشلاق تلفیقی از معماری سنتی و جدید است.
این استان چهار کارخانه تولید شیر پاستوریزه و فرآورده‌های لبنی، ۳۴ مرکز جمع‌آوری شیر روستایی و دو مجتمع بزرگ پرورش گاو شیری با ظرفیت ۱۲ هزار راس گاو دارد. تولید انواع خرما در این استان سالانه ۱۶۷ هزار تن است که ارزش اقتصادی آن ۲۱۸ میلیارد ریال می‌باشد.

بزرگ‌ترین پایگاه تولید نهال میوه‌های گرمسیری جنوب شرق ایران نیز در استان سیستان و بلوچستان قرار دارد که با تأمین نیاز داخلی استان به ۹ استان دیگر کشور نیز نهال صادر می‌شود. «خرما، موز، مرکبات، انبه، پاپایا، گوآوا، چیکو، پسته و انگور یاقوتی» از جمله میوه‌های گرمسیری و نیمه گرمسیری سیستان و بلوچستان است.سیتان و بلوچستان از جهت رشد و توسعه اقتصادی از مناطق در حال توسعه کشور است. زراعت اشکال متعددی دارد و صنعت آبی آن وابسته به رود هیرمند است. صنایع موجود در استان به دو دسته صنایع ماشینی و دستی تقسیم می‌شوند که صنایع ماشینی استان عبارتند از صنایع غذایی، نساجی، پوشاک و صنایع شیمیایی و کارگاههای فلزکاری، ریخته‌گری، ساخت لوازم خانگی و تانکرسازی. معادن این استان عبارتند از معادن مس، کرومیت، منگنز، سنگ مرمر,. سنگ آهک و غیره.

به دلیل همسایه بودن سیستان و بلوچستان با پاکستان و افغانستان و همچنین وجود تنها بندر اقیانوسی ایران (چابهار) در آنجا، این استان از ظرفیت بالایی برای پیشرفت برخوردار است.
منبع :
http://fa.wikipedia.org/
http://www.sbrec.co.ir/
http://www.sbportal.ir/
http://7ncce.ir/

نمایش و چاپ مسیر

با انتخاب مبدا و مقصد میتوانید فاصله بین دو مکان ثبت شده در تیشینه را مشاهده و چاپ نمایید.

مبدا
مقصد
مشاهده مسیر

جاذبه های گردشگری سیستان و بلوچستان

قلعه بمپور

قلعه بمپور

بمپور در 22 کیلومتری غرب ایرانشهر قرار گرفته و رودخانه با اهمیت بمپور که ازکوه‌های شمال‌شرقی ایرانشهر سرچشمه می‌گیرد، از جنوب بمپور به طرف غرب جریان می‌یابد و در انتها به هامون جازموریان می‌ریزد و ناحیه‌ی جلگه‌ای‌ست که 510 متر ازسطح دریا ارتفاع دارد و ارتفاعاتی در حدود 1700 متر زمــــین...

اطلاعات | نقشه | مسیر
زیارتگاه بی بی دوست

زیارتگاه بی بی...

مزار بی بی دوست، زیارتگاهی است که ورود آقایان به آنجا ممنوع است. این زیارتگاه در ده کیلومتری شمال شرق زابل و در مسیر و نقطه اتصال جاده زابل به شهرهیرمند و کانال آبی که از رودخانه هیرمند واقع در شهرستان زهک منشعب می‌شود و از روستای کود و قلعه زاهدان کهنه می‌گذرد, قرار گرفته‌است. زیارتگاه...

اطلاعات | نقشه | مسیر
آتشکده کرکو

آتشکده کرکو

آتشکده کرکو، چهارمین آتشکده با اهمیت دوره ساسانی بوده است که در کیلومتر 30 جاده زابل به دوست محمدخان قرارگرفته است . کتاب بن‌دهشت به کرات از آن نام برده شده، آتشکده کرکوی پس از آتشکده آذرگشنسب، آذرفرنبغ و آذربرزین مهر مهمترین آتشکده دوره ساسانی بوده است. دستور ساخت آن توسط «کرتیر» مو...

اطلاعات | نقشه | مسیر
سنگ نگاره‌های کوه مهرگان ( سراوان )

سنگ نگاره‌های ...

این کوه کم ارتفاع با ارتفاعی حدود 40 متر در فاصله 400 متری حومه شرقی شهر سراوان قرار گرفته است. برفراز این کوه و بر روی صخره‌های نسبتا صاف و هموار آن نقوش کند فراوانی دیده می‌شود که از جمله مهمترین موضوعات نقوش آن می‌توان به نقوش شکار حیوانات علفخواری همانند غزال، جیبر، بزکوهی توسط انس...

اطلاعات | نقشه | مسیر
شهر سوخته

شهر سوخته

شهر سوخته نام بقایای دولت شهری باستانی در ایران است که در ۵۶ کیلومتری زابل و در حاشیه جاده زابل-زاهدان در شرق ایران در استان سیستان و بلوچستان واقع شده‌است. شهر مزبور در روی آبرفت‌های مصب رودخانه هیرمند به دریاچه هامون و زمانی در ساحل آن رودخانه بنا شده بود. دورهٔ بنای این شهر بزرگ با د...

اطلاعات | نقشه | مسیر
دریاچه هامون

دریاچه هامون

دریاچه هامون سومین دریاچه بزرگ ایران پس از دریاچه خزر و دریاچه ارومیه است. این دریاچه از سه دریاچه کوچک تشکیل شده‌است که در زمان وفور آب به هم متصل می‌شوند و دریاچه هامون را که تشکیل می‌دهند. وبزرگ‌ترین پهنه آب‌های شیرین سیستان، نقش اساسی در زندگی مردم منطقه داشته، علاوه بر اثرات مثبت ط...

اطلاعات | نقشه | مسیر
سواحل چابهار

سواحل چابهار

بندر چابهار تنها بندر اقیانوسی کشور (اقیانوس هند) است و همین امر سواحل صخره ای بوجود آورده است که امواج پس از برخورد با آنها گاه تا پنج متر اوج میگیرند و در این سواحل است که انواع خرچنگها و لاک پشتها را میتوان مشاهده کرد که همبازی موج و اقیانوسند. گِل افشانها، سواحل صخرهای و زیبا، مساجد...

اطلاعات | نقشه | مسیر
غار لادیز

غار لادیز

غار طبیعی "لادیز" شگفتی است که در دل کوه روستای "لادیز" از توابع شهرستان زاهدان و در 100 کیلومتری زاهدان و در 10 ‪ ‪کیلومتری شهر میرجاوه با طول 15 کیلومتر از مناظر طبیعی و جذاب شهرستان زاهدان است که همواره با وجود خشکسالی‌های چند سال گذشته به طور دائم و پیوسته از سقف و کف آن آب جریان دا...

اطلاعات | نقشه | مسیر
مشاهده تمامی جاذبه های گردشگری

آداب و رسوم سیستان و بلوچستان

لباس محلی سیستانی

لباس محلی سیست...

جوقه: نوعی کت که به علت دوام و هزینه بسیار بالا آن را تا چند نسل به تن می‌کردند.این کت امروزه مشابه ژاکت هایی است که مردان مورد استفاده قرار می‌دهند و از پشم رنگ خورده بافته می‌شد. ستوه: کتی شبیه کت‌های نظامی با رنگ کرم شتری و پشمی بود،یقه انگلیسی داشت که افراد مرفه بر روی این کت کمربند...

اطلاعات
هلاری بازی محلی

هلاری بازی محل...

هلاری: وسایل لازم: توپ پور (نوعی توپ از جنس پیش‌، برگ خرما) دستک چوب برای زدن توپ. نحوه انتخاب یار: ابتدا بازیکنان به دو گروه تقسیم می‌شوند، به سرگروه ماتوکان می‌گویند. سرگروه‌ها یارهای خود را به طور مساوی انتخاب می‌کنند. برای انتخاب یار، افراد دو نفر - دو نفر با همدیگر به کنار رفته و...

اطلاعات
زبان و گویش مردم سیستان و بلوچستان

زبان و گویش مر...

گویش سیستانی از گویشهای وابسته به زبان‌های ایرانی غربی و از شاخه جنوبی آن است که به گروه زبانهای هندوایرانی تعلق دارند. دکتر محمد معین در مقدمه کتاب برهان قاطع، گویش‌های سگزی و زاولی را زیرمجموعه زبانهای ایرانی قید کرده است. گویش سیستانی یکی از گویش‌های مهم زبان فارسی است که مردم سیستا...

اطلاعات
موسیقی محلی سیستان و بلوچستان

موسیقی محلی سی...

ارتباط مداوم و ناگسستنی با هندوستان موجب نفوذ فرهنگ هند ( و البته بخشی از پاکستان ) در موسیقی بلوچستان شده است . وجود سازهایی چون بینجو ، هارمونیه و دونلی گواه این مدعاست. تولید موسیقی رسانه ای نیز در طی 50 سال گذشته تحت تاثیر همین نغمات بوده و جریان موسیقی بلوچ را دگرگون نموده و تا چهل...

اطلاعات
تجکی

تجکی

تجکی از شیرینی‌های شهر خاش میباشد در سیستان و بلوچستان تجکی با سمنو یکسان نیست. روش تهیه سمنو و تجگی شبیه هم نیستند و تنها شباهت شان در مواد اولیه شان است. دستور 1: مواد لازم: 1.روغن 2.آب 3.آرد تجکی روش تهیه: ابتدا خمیر تجگی را مانند خمیر نان با این تفاوت که هیچ ماده اضافی به آن ن...

اطلاعات
زیور آلات سنتی سیستان و بلوچستان

زیور آلات سنتی...

در تمدن‌های قدیم در سرزمین فراعنه، بین‌النهرین، ایران، هند و چین توجه بهتر زیورسازی در میان عام و خاص به تناسب رواج داشته است و گواه این مطلب زینت‌آلاتی است که در کاوش‌های باستان‌شناسی به‌دست آمده‌است. جای کمال دقت و بررسی است که، شکل و نوع استفاده از زیورآلات تقریبا از قدیم تاکنون تغیی...

اطلاعات

محصولات سیستان و بلوچستان

مسکن سنتی

مسکن سنتی

از ویژگی‌های مسکن در این استان، تنوع در خانه‌های متحرک سنتی است. این سرپناه‌های موقتی و قابل حمل از‌‌آن روستاییان کم‌درآمد، عشایر و کوچ‌نشینان سیستانی و بلوچ است و بعضی از خانه‌های ثابت در ییلاق و قشلاق تلفیقی از معماری سنتی و جدید است. مسکن سنتی عشایر گدام یا پلاس‌:سیاه چادری است ک...

اطلاعات
سفال سازی

سفال سازی

سفال‌سازی در کلپورگان: این روستا در 25 کیلومتری شهرستان سراوان واقع شده است. ساخت سفال امروزه هم در این روستا به صورت کاملاً ابتدایی و به روش لوله‌ای (کُویلْ-فتیله‌ای)، بدون لعاب و با نقوش سیاه‌رنگ، توسط زنان بومی، با دست انجام می‌پذیرد. این هنر نیز مانند دیگر هنرهای منطقه، به دلیل شباه...

اطلاعات
هلنچگان

هلنچگان

سیستان و بلوچستان مهد هنر و تمدن کهن ایران است . تمدنی از گذشته‌های دور با باقی مانذه‌های که هنوز در برابر آب و باد و ... بر جاست و نشانگر قدمت این استان پهناور ایران است . در کنار این تمدن صنایع دستی فراوانی از گذشتگان به ارث مانده که فرزندان آنها آنان را به آیندگان به ارث می‌گذارند . ...

اطلاعات

آشنایی با هنر زیبای سکه‌دوزی

سکه دوزی یکی از هنرهای دستی بلوچستان است که عموما خانواده‌های بلوچ از آن جهت تزئین رویه رختخواب یا زینت گردن‌شتر در موقع عروسی استفاده می‌کنند و اغلب جهت زینت اطاق نیز به دیوار می‌آویزند.
هنر سکه دوزی در بلوچستان مانند سوزن دوزی دارای سابقه ای طولانی است و تقریبا در تمامی مناطق روستایی استان رایج ... ادامه مطلب
آشنایی با هنر زیبای سکه‌دوزی
آشنایی با هنر زیبای سکه‌دوزی
آشنایی با هنر زیبای سکه‌دوزی

رودخانه باهوکلات زیستگاه تمساح مردابی

این رودخانه یکی از پرآب‌ترین رودهای بلوچستان و عامل اصلی حیات در جنوب این منطقه محسوب می‌شود، اینجا محل زندگی تمساح ایرانی است، این جانور بازمانده خزندگانی است که در حدود 265 میلیون سال پیش می‌زیسته اند. در حوزه حیات وحش نیز تمساح پوزه کوتاه برجسته‌ترین موجود منطقه چابهار است که به طور طبیعى و آزاد زندگى ... ادامه مطلب
رودخانه باهوکلات زیستگاه تمساح مردابی
رودخانه باهوکلات زیستگاه تمساح مردابی
رودخانه باهوکلات زیستگاه تمساح مردابی

چیکو

چیکو نام یکی از میوه‌های گرمسیری با پوستی قهوه‌ای و مزه‌ای شیرین است. مزه آن نوعی شیرینی خاص است اما اگر میوه آن نرسیده باشد همچون خرمالو بسیار گس می‌باشد.. درخت چیکو، ساپودیلا نام دارد و صمغ آن درخت که پیشتر برای درست کردن سقِّز (آدامس) بکار می‌رفت چیکل نام دارد. چیکو بومی منطقه یوکاتان است. همچنین درخت چیکو در استان سیستان و بلوچستان کشت شده و شرایط آب و هوایی ومحیطی لازم برای رشد را دارد.در حال حاضر چیکو یکی از میوه‌های مورد علاقه‌ی مردم چابهار و سیستان و بلوچستانی‌ها است.
چیکو
چیکو
چیکو

قلعه سه کوهه

سه کوهه یا سه کوهه ، یکی از آبادی های بسیار قدیمی سیستان و مربوط به دوران قاجار است که در ۳۰ کیلومتری جنوب غربی زابل واقع شده است . بنای اصلی آن از سه قسمت به هم پیوسته ارگ جنوبی ، ارگ شمالی و ارگ میدانی تشکیل شده است .
ارگ جنوبی
شامل یک حیاط مرکزی با مجموعه ای از اتاق ها در اطراف و یک ایوان بلند و باریک در ضلع شمالی می باشد و متعلق به حاکم آن زمان بوده است .
ارگ شمالی
این قسمت معروف به فلک سر ( ملک سار ) است و از وسعت کمتری نسبت به ارگ جنوبی برخوردار است . این قسمت استراحتگاه حاکم و همرا او بوده است . نمای بیرونی چند ضلعی و تمام سطح گنبد و طاق ها ی آن پوشیده است
مصالح مورد استفاده از کاه گل ، خشت خام و ملاط‌های گچ و خاک می باشد
یکی از نکات قابل تامل در این بنا معماری کهن آن است نشان دهنده بخشی از تاریخ معماری این منطقه را در حدود 300 سال به تصویر می‌کشد بنای مذکور در مرکز روستای سه کوهه بر بالای تپه ای نسبتا مرتفع که گردا گرد آن را دشتی نسبتا هموار قرار گرفته است قرار دارد این بنا در زمینی مرتفع و مستطیل شکل با مساحت 3700 متر مربع که تنها راه ورودی آن قسنت شرق است که با یک سراشیبی تند به میدان روستا راه پیدا می‌کند، ورودی دیگر آن در قسمت غربی است که نسبتا تخریب گشته و در میان خانه‌های روستا محصور گشته است وجه تسمیه سه کوهه در لهجه محلی سکو تلفظ می‌گردد .
این نام بنا بر نظر بعضی افراد گرفته شده از کلمه سکایی یا سکاها است . ولی این نظر در مقابل نظریه ایی که بنا به اظهارات افراد محلی ، گفته می‌شود مردود است . و بنا به اظهارت ، این منطقه زمانی به خاطر در مسیر قرار داشتن آب رودخانه زیر آب بوده و بعدها بخاطر تغییر مسیر رودخانه هیرمند بتدریج خشک شده و از زیر خاک بیرون آمده ابتدا این سه برآمدگی از آب بیرون آمده و به صورت سه جزیره در بین اب نمایان بوده که مردم به این دلیل به آن سکوهه یا سکوا می‌گویند و بر روی آن بنایی از خود بیادگار گذارده اند .
قلعه سه کوهه
قلعه سه کوهه

هامین

هامین فصلی است در منطقه بلوچستان که به خرما پزان معروف می‌باشد تلاش و کوشش باغداران خرما و کشاورزان بلوچ در به ثمر رساندن محصولات خرماییی و بسته بندی و ارائه آن به بازار را به زیبایی به تصویر می‌شود.
هامین
هامین
هامین
هامین

اطلاعات بیشتر...
[posttitle]

[posttitle]

[postbody]

مشاهده مطلب

تمامی حقوق اين سايت متعلق به تیشینه می‌باشد.